Περίπου μία στις τρεις γυναίκες θα πάρει τέτοια φάρμακα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ωστόσο οι συστάσεις των ειδικών είναι σαφείς. Στην εγκυμοσύνη καλό είναι να λαμβάνονται αναλγητικά, όσο λιγότερο γίνεται.

Παρόλα αυτά φαίνεται ότι ακόμη και η μη τακτική χρήση τους ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. Η νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον Dr Rod Mitchell, εξέτασε τις επιπτώσεις που έχει η παρακεταμόλη και η ιβουπροφένη – και τα δύο πολύ «δημοφιλή» αναλγητικά – σε δείγματα ανθρώπινων εμβρυϊκών όρχεων και ωοθηκών.

Βρέθηκαν παρόμοια αποτελέσματα, ενώ χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικές πειραματικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων εργαστηριακών εξετάσεων σε δείγματα ανθρώπινων ιστών και μελετών σε ζώα.

Οι ανθρώπινοι ιστοί, που εκτέθηκαν και στα δύο φάρμακα για μία εβδομάδα, είχαν μειωμένο αριθμό κυττάρων, που προκαλούν σπερματοζωάρια και ωάρια, και ονομάζονται γεννητικά κύτταρα, σύμφωνα με τη μελέτη.

Όπερ σημαίνει, ότι και τα δύο φάρμακα αφήνουν μόνιμα «σημάδια» στο DNA, επηρεάζοντας τη γονιμότητα των επόμενων απογόνων – με παρόμοιο αντίκτυπο τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια. Τα αποτελέσματα ήταν πιθανό να προκλήθηκαν από την επίδραση στα μόρια που ονομάζονται προσταγλανδίνες, τα οποία έχουν βασικές λειτουργίες στις ωοθήκες και τους όρχεις, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι ωοθήκες, που εκτέθηκαν σε παρακεταμόλη για μία εβδομάδα, είχαν πάνω από 40% λιγότερα κύτταρα από αυτά που παράγουν ωάρια. Μετά την έκθεση στην ιβουπροφαίνη, ο αριθμός των κυττάρων μειώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ.

Και ο ιστός των όρχεων, που εκτέθηκε σε παυσίπονα, είχε περίπου ένα τέταρτο λιγότερα κύτταρα από αυτά που παράγουν σπέρμα μετά την έκθεση σε παρακεταμόλη ή ιβουπροφένη.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε, επίσης, τα αποτελέσματα της θεραπείας με παυσίπονα σε ποντίκια, τα οποία έφεραν μοσχεύματα ανθρώπινου εμβρυϊκού ιστού όρχεων. Αυτά τα μοσχεύματα έχει αποδειχθεί ότι μιμούνται τον τρόπο, με τον οποίο οι όρχεις αναπτύσσονται και λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης στη μήτρα.

Μετά από μία, μόλις, ημέρα θεραπείας, με δόση παρακεταμόλης ισοδύναμη με αυτή που δίνεται στον άνθρωπο, ο αριθμός των κυττάρων που παράγουν σπέρμα στον ιστό μοσχεύματος μειώθηκε κατά 17%. Μετά από μια εβδομάδα θεραπείας με φάρμακα, υπήρχε περίπου ένα τρίτο λιγότερα κύτταρα.

«Ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να σκέφτονται προσεκτικά πριν πάρουν παυσίπονα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και να ακολουθήσουν τις υπάρχουσες κατευθυντήριες γραμμές – λαμβάνοντας τη χαμηλότερη δυνατή δόση για το συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα», υπογράμμισε ο επικεφαλής ερευνητής.