ΠΑΟΚ – Άρης. Μία διαμάχη χρόνων.

Το 1926, μετά τον ξεριζωμό, ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης και από εκεί προήλθε ο ΠΑΟΚ. Οι δύο ομάδες -ΑΕΚΘ και ΠΑΟΚ- συγχωνεύτηκαν επίσημα το 1929 με έμβλημα τον δικέφαλο αετό. Τόσο ο Άρης όσο και η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης είχαν ως χρώματα το κίτρινο και το μαύρο με σαφείς αναφορές στα χρώματα του Βυζαντίου. Η κόντρα, πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις όταν τέσσερις Κωνσταντινουπολίτες ποδοσφαιριστές του Άρη (Βεντουρέλης, Αρμάσης, Πάγκαλος, Μαλτζέζος) άλλαξαν στρατόπεδο και πήγαν στην ΑΕΚΘ. Μάλιστα, ο πρώτος ύμνος του ΠΑΟΚ έλεγε πως «δεν φοβόμαστε κανέναν, Άρη ούτε Ηρακλή, γιατί έχουμε αρχηγό μας Βεντουρέλη μερακλή».

Το 1925 ο Άρης και η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης έπαιξαν με έπαθλο τα χρώματα. Όποιος θα έχανε δηλαδή θα άλλαζε χρώματα στη φανέλα. Ο Άρης κέρδισε με 5-2, διατήρησε τα κιτρινόμαυρα και στη συνέχεια οι άνθρωποί του κατήγγειλαν, ότι ένας στρατιωτικός, φίλος της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης, επιτέθηκε με δολοφονικές προθέσεις εναντίον του ποδοσφαιριστή του Άρη, Αλέξανδρου Ζηνισόπουλου.

Στις τάξεις των φιλάθλων υπήρχαν όμως και κοινωνικές διαφορές. Ο ΠΑΟΚ, ιδρύθηκε το 1926 και στηριζόταν στους πρόσφυγες, που προσπαθούσαν να κάνουν μια νέα αρχή. Ο Άρης από την άλλη πλευρά, που είχε βάση του την περιοχή της Αγίας Τριάδας, προσέλκυε περισσότερο τους αστούς.

Τα πρώτα επεισόδια μεταξύ των δύο ομάδων έγιναν το 1927. Πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος της περιόδου 1927-28 ο Άρης και ο ΠΑΟΚ έδωσαν φιλικό αγώνα. Το σκορ ήταν υπέρ των κίτρινων και ξαφνικά ξεκίνησε σύρραξη μεταξύ των παικτών. Στη συνέχεια, οπαδοί και των δύο ομάδων μπήκαν στο γήπεδο, έπαιζαν ξύλο επί αρκετή ώρα και τελικά ο διαιτητής διέκοψε τον αγώνα.

Για λίγα χρόνια επήλθε μία σχετική συμφιλίωση και μάλιστα το 1930 οι δύο ομάδες ένωσαν τις δυνάμεις τους όταν κατέβασαν μικτή ομάδα εναντίον της ΑΕΚ. Η χημεία μεταξύ των παικτών  όμως, ήταν χάλια και έτσι η ΑΕΚ κέρδισε με 6-0 και η μικτή διαλύθηκε. Επίσης, για αρκετά χρόνια, ο Άρης χρησιμοποιούσε περιστασιακά το γήπεδο του ΠΑΟΚ στο Σιντριβάνι, χωρίς προβλήματα.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ΄50 στην πόλη γίνονταν πλάκες μεταξύ των φιλάθλων, με ελάχιστες παρεκτροπές. Το 1955, όμως, ένας ποδοσφαιριστής έφερε τα πάνω κάτω στις σχέσεις των δύο ομάδων. Ο τερματοφύλακας Κώστας Βελλιάδης θεωρούταν «η ψυχή του Άρη» ενώ αξιοσημείωτη είναι και η αυταπάρνησή του όταν έπαιξε το 1953 κόντρα στον Παναθηναϊκό με κάταγμα στο χέρι. Τον Απρίλη του 1955 όμως, τραυματίστηκε και παραγκωνίστηκε. Το ίδιο καλοκαίρι ζήτησε μεταγραφή και οι άνθρωποι του Άρη τον άφησαν να πάει όπου θέλει. Λίγους μήνες μετά πήγε στον ΠΑΟΚ και έγινε αφορμή ώστε η πόλη να χωριστεί σε δύο στρατόπεδα. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Κλεάνθης Βικελίδης, ανέλαβε προπονητής του ΠΑΟΚ, αλλά μόνο για μερικούς μήνες.

Στα χρόνια που ακολούθησαν τις τύχες των δύο ομάδων ανέλαβαν οι πλέον ισχυροί ηγέτες της ιστορίας τους. Ο Γιώργος Παντελάκης στον ΠΑΟΚ και ο Νίκος Καμπάνης στον Άρη. Από τις 6 Οκτωβρίου του 1963 και για σχεδόν δέκα χρόνια ο Άρης παρέμενε αήττητος στους αγώνες με τον ΠΑΟΚ. Το αποκορύφωμα της αντιπαλότητας σημειώθηκε πριν από τον τελικό κυπέλλου του 1970. Ο Δικέφαλος είχε κάνει ένσταση υποστηρίζοντας ότι δεν έπρεπε να παίξει με τον Άρη ο Τάκης Λουκανίδης. Ο Καμπάνης χαρακτήρισε «μαμές» τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ και τελικά έχασε τη μάχη σχετικά με τον Λουκανίδη. Ο Άρης πήρε το τρόπαιο, αλλά στα επόμενα χρόνια ο ΠΑΟΚ κατέκτησε έξι τίτλους και ο Άρης κανέναν.

Ωστόσο, ανάμεσα στις δύο ομάδες έχει υπάρξει και μία πληθώρα φιλικών αγώνων, είτε μέσω συμμετοχών σε τουρνουά, τα οποία ήταν πολύ διαδεδομένα προπολεμικά και στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (Κύπελλο Χριστουγέννων, Κύπελλο Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης κλπ.), είτε σε μεμονωμένους αγώνες. Κατά τη δεκαετία του 1980 μάλιστα, ΠΑΟΚ και Άρης έπαιζαν σχεδόν κάθε χρόνο φιλικούς αγώνες προετοιμασίας. Τελευταία φορά, φιλικός αγώνας μεταξύ τους έγινε το καλοκαίρι του 2002.

Αρκετές είναι οι αναμετρήσεις τους και στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου μάλιστα δύο φορές αναμετρήθηκαν στον τελικό. Το 1970 οπότε και νίκησε ο Άρης με σκορ 1–0 και 33 χρόνια αργότερα, το 2003, που νίκησε ο ΠΑΟΚ με το ίδιο σκορ.

Οι δύο ομάδες έχουν αναμετρηθεί προπολεμικά, αλλά και στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, πάρα πολλές φορές μεταξύ τους. Πριν την ίδρυση της Α’ εθνικής μετείχαν στο τοπικό πρωτάθλημα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας, αλλά και κατά τα τελευταία χρόνια των Πανελληνίων Πρωταθλημάτων ξανασυναντήθηκαν αρκετές φορές και στην τελική τους φάση, καθώς έχει συμβεί να κερδίσουν την πρόκριση αμφότεροι.

Από το 1951 έδρα του Άρη είναι το γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης, ενώ από το 1959 έδρα του ΠΑΟΚ είναι το γήπεδο της Τούμπας. Τα δύο γήπεδα βρίσκονται σχετικά κοντά στο ανατολικό τμήμα της πόλης. Πριν τη μεταφορά των εδρών τους, τα παλιά τους γήπεδα βρισκόταν επίσης σχετικά κοντά στο κέντρο της πόλης.

Οι μεγαλύτερες νίκες του ΠΑΟΚ

5 γκολ διαφορά

1974–75, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 5–0

4 γκολ διαφορά

1994–95, Κλ. Βικελίδης, Άρης – ΠΑΟΚ 0–4

3 γκολ διαφορά

1960–61, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 3–0

1962–63, Κλ. Βικελίδης, Άρης – ΠΑΟΚ 0–3

1962–63, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 3–0

2003–04, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 3–0

2007–08, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 3–0

2009–10, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 4–1

2012–13, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 4–1

Οι μεγαλύτερες νίκες του Άρη

4 γκολ διαφορά

1965–66, Κλ. Βικελίδης, Άρης – ΠΑΟΚ 5–1

2000–01, Κλ. Βικελίδης, Άρης – ΠΑΟΚ 4–0

3 γκολ διαφορά

1984–85, Κλ. Βικελίδης, Άρης – ΠΑΟΚ 3–0

1998–99, Τούμπα, ΠΑΟΚ – Άρης 1–4

 

Πηγές: paok24.com,  provocateur.gr

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More