niovi

… ακούω στα φανερά και Μητροπάνο

(και άλλα καινά δαιμόνια, περί της υποψηφιότητάς μου στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με τον συνδυασμό “Πράξεις για τη Μακεδονία” – Χρήστος Παπαστεργίου)

Του Σπύρου Στατήρη

Φτάνουμε ξανά, ύστερα από σχεδόν τέσσερα χρόνια εκλογικής ανομβρίας, σε κάλπες και διαδικασίες ανάδειξης αιρετών. Αυτά τα χρόνια, πάντως, δεν ήταν ούτε βαρετά ούτε ανώδυνα.

Η αλήθεια είναι ότι, μετά τις συμπληγάδες των εκλογών και του δημοψηφίσματος το 2015, πολλές φορές τα πράγματα μας φάνηκαν πολύ καλύτερα από αυτό που περιμέναμε, ίσως γιατί πολλοί από εμάς κουραστήκαμε και απογοητευτήκαμε μαζί, από τον τρόπο που εξελίχθηκε η ζωή μας αυτά τα τελευταία χρόνια.

Για κάποιους, για παράδειγμα, ήταν πολύ σκληρή η επαναφορά στην πραγματικότητα μετά την ολοκληρωτική κυβίστηση της δήθεν επαναστατικής κυβέρνησης, η οποία από τις προσδοκίες του 2015 για ηρωική έξοδο από τα μνημόνια, μας οδήγησε σχεδόν παρακαλετά, στην υπογραφή ενός 3ου μνημονίου και ενώ προηγουμένως είχε προκαλέσει τον απόλυτο πανζουρλισμό στη χώρα με λόγο και αφορμή το mail Χαρδούβελη του ενός δις ευρώ. Υπενθυμίζεται, κάπου εδώ, ότι το 3ο Μνημόνιο μας στοίχισε περίπου 86 δις, αλλά αυτή είναι μια άλλη δύσκολη ιστορία. Από τότε μέχρι σήμερα, λοιπόν, διανύσαμε πολλά χιλιόμετρα καθημερινότητας, με δυσκολίες, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και εθνικό/ συλλογικό. Υπήρξαν στιγμές μέσα σε αυτά τα χρόνια, βέβαια, που λίγο ξεχαστήκαμε και προς στιγμή νιώσαμε να αναπνέουμε καλύτερα, αλλά αυτή η επίφαση κανονικής ζωής παρέμεινε επίφαση. Τον Μάιο έχουμε πολλές κάλπες για να αποφασίσουμε για αρκετά και καίρια ζητήματα. Οι Ευρωεκλογές δεν είναι ασήμαντες, αλλά δυστυχώς αντιμετωπίζονται πάντα με μια αίσθηση χαλαρότητας, ελαφρότητας, ενδεχομένως και αδιαφορίας θα έλεγε κανείς, αν δεν υπήρχαν μπροστά οι εθνικές εκλογές, οπότε αυτόματα οι ευρωεκλογές γίνονται κάτι σαν το bachelor πριν το μεγάλο πάρτυ του γάμου. Ή κάτι τέτοιο, τελοσπάντων Αφήνοντας, πάντως, κατά μέρος τις ευρωεκλογές, προχωρώ στο θέμα των αυτοδιοικητικών εκλογών στις οποίες προτίθεμαι να εμπλακώ πιο ενεργά και δραστήρια από τις άλλες φορές.

Οι Πράξεις για τη Μακεδονία είναι ο συνδυασμός του οποίου επικεφαλής είναι ο γιατρός κύριος Χρήστος Παπαστεργίου, ο οποίος και μου εμπιστεύτηκε μία θέση υποψηφίου στη δύσκολη προσπάθεια που καταβάλλει και που θα καταβάλλω και εγώ μαζί του στα πλαίσια της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, μια Περιφέρεια η οποία για πολλούς με όρους δημοσκοπικούς είναι ήδη ξεγραμμένη και τελειωμένη υπόθεση.

Η Πολιτική, όμως, δεν γίνεται έτσι. Στη Δημοκρατία που θέλουμε να λέμε ότι ζούμε, δημιουργούμε και αναπνέουμε, τα θέσφατα, τα δεδομένα, τα σιγουράκια αλλά και τα «ή εμείς ή κανείς» δεν υπάρχουν. Ναι, υπάρχουν φαβορί, ναι, υπάρχουν, ισχυρές υποψηφιότητες, ναι, υπάρχει συναίσθηση της πραγματικότητας, αλλά όλα αυτά μαζί δεν μπορεί να σημαίνουν ούτε εγκατάλειψη ούτε άνευ όρων παράδοση και αποδοχή μιας κατάστασης, η οποία στο κάτω κάτω θα τεθεί στην κρίση των πολιτών και υπό αυτή την έννοια είναι υπό διαμόρφωση. Επιπλέον, από την άλλη, και πάλι πολιτικά μιλώντας, δεν μπορώ να αποδεχθώ έτσι εύκολα και αμάσητα, ότι το παιχνίδι στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας θα το καθορίσει εκ νέου ένας υποψήφιος που αποφεύγει συστηματικά να μιλά για την ουσία των πραγμάτων, είναι απών από την καθημερινότητα των πολιτών την οποία κατά προτεραιότητα θα έπρεπε να εξυπηρετεί και ο οποίος τελικά, χρησιμοποιεί ως όχημα μία από τις σημαντικότερες Περιφέρειες της χώρας για την εξυπηρέτηση μίας καθ’ όλα προσωπικής ατζέντας.

Από την Καλαμαριά, λοιπόν, όπου τα τελευταία χρόνια περνάω περισσότερο χρόνο από ότι στη γενέτειρα Θεσσαλονίκη, μαζί με πολλούς και καλούς ανθρώπους που έχουν αγωνία για την επόμενη ημέρα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που έχουν συναίσθηση ότι κάθε κάλπη είναι σημαντική γιατί από κάθε κάλπη γεννιέται ένας συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων που με κάποιο καθοριστικό τρόπο θα επηρεάσει και τη δική τους καθημερινότητα, θα γίνει μια μεγάλη προσπάθεια, πρώτα και κύρια να επαναφέρουμε και να αναδείξουμε την ατζέντα της αυτοδιοίκησης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας· παράλληλα, μαζί και εγώ, με αυτούς τους ανθρώπους είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε ότι η πρόοδος, η δημιουργία, η αλλαγή δεν είναι λέξεις κενές νοήματος και περιεχομένου ούτε ανέξοδο ευχολόγιο, αλλά γνήσιες και δύσκολες επιδιώξεις που κάποιοι από εμάς είμαστε διατεθειμένοι να τις κάνουμε Πράξεις.

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Aρθρα-Απόψεις»  δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι απαραίτητα του thesstoday.gr.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο