Γ. Χατζηπαύλου: «Η κωμωδία έχει την έννοια της άμεσης δημοκρατίας. Είναι ότι πιο κοντινό…»

pant

Ο κωμικός Γιώργος Χατζηπαύλου ξεκίνησε την νέα του περιοδεία με την παράσταση «Τάιμινγκ» και δεύτερη στάση του ήταν στη Θεσσαλονίκη. Λόγω της μεγάλης απήχησης που είχε στον κόσμο η παράσταση έγινε sold out και προστέθηκε άλλη μια παράσταση στις 31/03 στο θέατρο Κολοσσαίον. Ο Γιώργος Χατζηπαύλου θεωρείται ένας από τους κορυφαίους του είδους του. Καινοτόμος, εφευρετικός, με χιούμορ που καθηλώνει και κυρίως ειλικρινής, μίλησε στη ThessToday.gr για το ξεκίνημα του, την εμπειρία του διανύοντας 12 χρόνια στον τομέα του stand up, για τα καλά και τα κακά του επαγγέλματος και για τα επόμενα βήματα του.

Συνέντευξη: Σοφία Διάκου

Είχατε ξεκινήσει με τον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ και εργαστήκατε πάνω σε αυτό 10 χρόνια. Τι σας έκανε να αφήσετε μια σίγουρη δουλειά και να στραφείτε σε ένα επάγγελμα που ήταν σχετικά άγνωστο τότε;

Το ξεκίνησα σαν χόμπι το 2001. Το 2007 όταν παραιτήθηκα από το χώρο του μάρκετινγκ ήταν ουσιαστικά η αφετηρία, με την έννοια του ότι δεν ήταν κάτι που θα έκανα μόνο αν έβρισκα χρόνο. Ασχολήθηκα 100% επαγγελματικά και το ξεκίνησα αν όχι από το 0 από το 2. Πρώτα από όλα το stand up, έτσι όπως το λες «κάτι άγνωστο» είναι μια αγαπημένη μου φράση, ήταν άγνωστο σε αρκετούς, αλλά όχι σε εμένα. Είχα δει και την δυναμική του και γενικότερα την δυναμική του προς εμένα, τι με έκανε να νιώθω και πόσο μου άρεσε να ασχολούμαι με αυτό. Η διαφήμιση δεν ήταν τόσο κάτι σίγουρο όσο μια σταθερή δουλειά, όσο σταθερή την θεωρεί κανείς στον ιδιωτικό τομέα και από την άλλη δεν έχει σημασία γιατί το ίδιο θα έκανα ούτως η άλλως. Ο λόγος που έφυγα ήταν γιατί πολύ απλά ήθελα να κάνω stand up.

Αυτό που αγαπούσατε!

Δεν είμαι τόσο ονειροπόλος οπότε δεν θα το έλεγα τόσο αγάπη ένιωθα ότι είναι κάτι που θέλω να εξερευνήσω να ανακαλύψω αλλά όντας μέσα σε αυτό αλλά όχι χομπίστας ή επισκέπτης.

Δυστυχώς ο χώρος της υποκριτικής και κατ’ επέκταση του stand up περνάει μεγάλη κρίση. Αν βλέπατε την κατάσταση που επικρατεί τώρα θα το σκεφτόσασταν διαφορετικά τότε;

Το stand up δεν το συγχέω καθόλου με την υποκριτική. Είναι εντελώς διαφορετικές τέχνες και πολύ διαφορετική η οργάνωση και η δομή του stand up. Ως ένα βαθμό έχει να κάνει με την ατομική εργασία. Δεν είναι μια ομαδική δουλειά. Γράφεις, οργανώνεις την σκηνοθεσία του εαυτού σου και παρουσιάζεις τα κείμενα εσύ. Όταν ξεκίνησα επαγγελματικά το stand up δεν ήταν μια εγκεκριμένη μορφή ψυχαγωγίας. Το ήξεραν κάποιοι, το μάθαιναν αρκετοί, αλλά δεν ήταν στις στάνταρ, βασικές επιλογές, απλά επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα. Από εκεί και πέρα δεν θα με απέτρεπε σε καμία περίπτωση γιατί δεν με έχει αποτρέψει ποτέ τίποτα όταν κάτι το πιστεύω και θέλω να το κάνω. Όταν έχω το ζιζάνιο να το ζήσω, να το εξερευνήσω, να γίνω κομμάτι του δεν με σταματάει τίποτα. Ίσα ίσα θεωρώ πως οι δυσκολίες είναι αυτές που κάνουν την απόφαση πιο σημαντική.

Είστε κατά πολλούς ένας από τους κορυφαίους Stand up Comedians στην Ελλάδα. Πως αισθάνεστε για τον «τίτλο» που αποκτήσατε μέσο όλων αυτών που έχετε καταφέρει μέχρι σήμερα;

Αυτό ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως. Ας πούμε το χιούμορ είναι θέμα γούστου, η ψυχαγωγία είναι θέμα επιλογής, θέμα στιγμής καμιά φορά. Εγώ αισθάνομαι πολύ καλά που μπορώ να κάνω αυτή τη δουλειά. Το stand up από τη φύση του είναι ένα είδος που δεν έχει ένα τέλος δηλαδή δεν φτάνει η στιγμή που λες «Α, ωραία όλα καλά και τώρα αράζω ». Για παράδειγμα κάνεις μια πολύ καλή παράσταση απόψε, πρέπει να το επαναλάβεις αύριο, γράφεις ένα καλό κείμενο πρέπει να το επαναλάβεις, έχει μια μόνιμη διαδικασία. Όταν καμιά φορά μου λένε ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του stand up είναι η μόνιμη αμφιβολία και αμφισβήτηση για το αν είναι καλό αυτό που έφτιαξες, αν λειτουργεί και αυτό το βλέπεις σε βάθος χρόνου και για να το δεις σε βάθος χρόνου πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση. Κανένας τίτλος και καμία διατύπωση για την δουλειά σου δεν σε φτάνει στο σημείο να πεις οκ τώρα είμαστε καλά. Σαφώς και είναι πάρα πολύ όμορφο να λέγονται καλά πράγματα για την δουλειά σου, σαφώς και μπορεί να οδηγήσει θεατές που δεν σε ξέρουν ακούγοντας κάτι καλό να έρθουν να σε δουν, να σε ανακαλύψουν αλλά για μένα πάντοτε και μέχρι στιγμής λειτουργούσε, αν ανακαλύπτει κάποιος έναν καλό κωμικό ή απλά έναν κωμικό ανακαλύπτει συνολικά το είδος και γεννιέται η επιθυμία να δει και άλλους και αυτό είναι ένα συνολικό όφελος και κέρδος για το stand up γενικά στην Ελλάδα.

Πως είναι η αντιμετώπιση του Έλληνα απέναντι στο stand up;

Αρέσει πάρα πολύ και από ένα σημείο και μετά η κατανόηση και η γνώση αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Μια καλή παράσταση stand up θα σου δώσει αυτό που υποσχέθηκε. Συνεχές γέλιο. Πρέπει να παίρνεις περίπου 8 γέλια ανά λεπτό, αυτός είναι ο γενικός κανόνας, οπότε έχει εξασφαλισμένη την ψυχαγωγία για τον θεατή και γενικά αν κάτι σε κάνει να γελάσεις, θες να το ξαναδείς, να το ανακαλύψεις. Μας πάει σαν είδος γενικότερα επειδή ούτως η άλλως ο ελληνικός λαός, σε αντίθεση με άλλους λαούς που είναι πιο μαζεμένοι, και το έχω βιώσει αυτό ως θεατής σε ξένες χώρες σε παραστάσεις stand up, έχει μια εξωστρέφεια. Το γέλιο που παίρνεις πίσω είναι πολύ δυνατό και είναι πάρα πολύ όμορφη αυτή η σχέση. Το καταλαβαίνεις πλέον και από την προέλευση στα θέατρα από τη ζήτηση που υπάρχει. Η παράσταση του Σαββάτου ήταν sold out μαζί με άλλες 2-3 παραστάσεις που έπαιζαν ταυτόχρονα. Είναι πολύ σημαντικό αυτό και πολύ ενθαρρυντικό γιατί σε βάζει στη διαδικασία να σκέφτεσαι καινούργια πράγματα και τα επόμενα βήματα.

Υπάρχει περίπτωση να μην γελάσει κάποιος;

Είναι φυσιολογικό να έχουν πολλοί αυτή την απορία αλλά στο επαγγελματικό επίπεδο, όταν ανέβει μια παράσταση στο τάδε θέατρο, δεν ανακαλύπτεις εκείνη την ημέρα στην πρεμιέρα πως πάει, αν είναι καλό το κείμενο ή όχι. Έχουν προηγηθεί δοκιμές μικρών κειμένων, έχουν προηγηθεί δοκιμές σχεδόν όλης της παράστασης τα λεγόμενα working progress και αλλαγές και διορθώσεις. Η παράσταση που κάνω τώρα δουλεύετε εδώ και ενάμιση χρόνο περίπου. Έχεις εξασφαλίσει δηλαδή ότι το αποτέλεσμα αυτό λειτουργεί. Αυτό είναι το ένα κομμάτι το ακαδημαϊκό, το πρακτικό κομμάτι έχει να κάνει και με τις συνθήκες. Αν πάρεις έναν πολύ καλό κωμικό με ένα καλοδουλεμένο κείμενο και τον βάλεις σε έναν χώρο με κακό ήχο, κακή ταξιθεσία, κακό φωτισμό δεν θα έχεις το ίδιο αποτέλεσμα που θα είχες σε έναν χώρο λειτουργικό. Να μην γελάσει το κοινό μπορεί να συμβεί σε βραδιές δοκιμών και είναι επιθυμητό γιατί έτσι θα καταλάβεις πως κάτι δεν λειτουργεί και ή θα το πετάξεις ή θα το διορθώσεις. Εκεί είσαι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. Όταν κάνω working progress είναι το πρώτο πράγμα που λέω στους θεατές, μη νιώσετε υποχρέωση να γελάσετε σε κάτι που δεν σας φαίνεται αστείο γιατί εγώ αύριο που θα έχω την παράσταση θέλω να ξέρω.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας stand up comedian;

Δεν έχω έναν, μου αρέσουν πάρα πολλοί. Ο αγαπημένος μου δημιουργός κωμωδίας είναι ο Woody Allen αλλά γενικά είναι όπως την μουσική, δεν μπορείς να έχεις μόνο ένα συγκρότημα π.χ. που θα σου αρέσει όπως όταν είσαι μικρός. Όσο περνάν τα χρόνια βλέπεις ότι υπάρχουν πάρα πολλά διαφορετικά πράγματα που σου αρέσουν οπότε για να μην αρχίσω να λέω ονόματα θα πω μου αρέσει συνολικά ο Woody Allen σαν δημιουργός.

Ένα από αυτά που έχετε καταφέρει είναι η δημιουργία του Stand up for U, ο μεγαλύτερος φιλανθρωπικός θεσμός κωμωδίας. Θέλετε να μας πείτε κάποια πράγματα για αυτό;

Το Stand up for U ξεκίνησε το 2014. Ήταν μια σκέψη που είχα γιατί γενικότερα η κωμωδία είναι ένα δυνατό μέσο να πεις κάποια πράγματα και από την άλλη είναι ένα πολύ καλό μέσο να δώσεις όλα αυτά τα πράγματα με έναν γλυκό τρόπο αλλά να πεις ότι εδώ υπάρχει ανάγκη και πρέπει να βοηθήσουμε κτλ. Συνεργαστήκαμε με αρκετούς κωμικούς στην Ελλάδα και κάναμε κάτι όλοι μαζί, με πάρα πολύ ωραίο τρόπο, ωφέλιμο κατά την γνώμη μου. Ήθελα να υπάρχει ένας φιλανθρωπικός θεσμός κωμωδίας στην Ελλάδα όπως υπάρχει και στο εξωτερικό. Να έχουμε ένα μέσο και εμείς μέσα από τη δουλειά μας να βοηθάμε με τον τρόπο μας ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Το Τάιμινγκ είναι η 4η σόλο παράσταση σας. Η 3η μάλιστα το “Σχεδόν Σαράντα”, ήταν η πρώτη Ευρωπαϊκή περιοδεία που κάνατε. Πως ήταν αυτό σαν εμπειρία για σας;

Ήταν πάρα πολύ ωραία. Αρκετά απαιτητική, κουραστική αλλά ήταν εξαιρετική εμπειρία. Από την μια ήθελα πολύ να το κάνω γιατί ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία σε επίπεδο οργάνωσης, σε επίπεδο αντανακλαστικών, κάθε βράδυ σε διαφορετική χώρα αλλά ήταν και κάτι που με έφερε σε επαφή με ένα ελληνικό κοινό το οποίο, είτε κάποιοι έφυγαν από την Ελλάδα και είχαν δει stand up πριν φύγουν ή το ανακάλυψαν εκεί, ήταν πάρα πολύ ωραία η αίσθηση σε όλο αυτό και γενικά ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που έχουν χώρους, είδα πως λειτουργούν, πως προμοτάρουν γενικότερα υπάρχει μια πολύ ωραία ανάμνηση από όλο αυτό. Ήταν υπέροχη εμπειρία. Πολύ κουραστική αλλά καταπληκτική.

Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση Τάιμινγκ;

Είναι μια stand up comedy παράσταση η οποία έχει πάρα πολλά διαφορετικά θέματα όπως όλες οι παραστάσεις stand up. Η κεντρική ιδέα που διατρέχει και ενώνει κατά κάποιο τρόπο νοηματικά όλα αυτά τα θέματα, παρόλο που είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, είναι η έννοια του συγχρονισμού με τις πολύ καλές, με σημαντικές αλλά και πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής μας γιατί οι σημαντικές στιγμές δεν είναι μόνο οι πολύ ευχάριστες, αλλά και πως εμφανίζεται κανείς με αυτές τις στιγμές που τον κάνουν ουσιαστικά αυτό που είναι. Αυτές τις στιγμές τις συναντάει κανείς στην καθημερινότητα απροσδόκητα συνήθως και η κωμωδία είναι ένας πάρα πολύ καλός τρόπος, ένα πάρα πολύ ωραίο μέσο για να μιλήσεις αυτές. Δεν είναι τόσο διαφορετικές οι σημαντικές στιγμές από άνθρωπο σε άνθρωπο, διαφέρει ο τρόπος, ο χρόνος και ο τόπος αλλά τα γεγονότα πάνω κάτω είναι τα ίδια οπότε αυτή την κεντρική ιδέα διαθέτει η παράσταση και ενώνει διαφορετικά θέματα, θεματολογίες, σκέψεις.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κριτής σας;

Ο θεατής, το κοινό. Η κωμωδία έχει μια πολύ αυστηρή δικαιοσύνη. Δεν πα να λες ότι θες να πεις, ότι είμαι εξαιρετικός, ότι είμαι φωτισμένος, ότι…ότι…ότι και κάνω κωμωδία, ο θεατής θα σου πει. Η κωμωδία έχει την έννοια της άμεσης δημοκρατίας. Είναι ότι πιο κοντινό έχουμε στην άμεση δημοκρατία. Επί τόπου σου λένε αν ήταν ή δεν ήταν καλό. Καμιά φορά οι αναλύσεις και η φιλοσοφική συζήτηση μπαίνουν όχι σε δεύτερη μοίρα αλλά είναι ωραία με την προϋπόθεση ότι αυτό που κάνεις λειτουργεί και ακούς και το γέλιο. Αυτός είναι ο σκοπός. Στην κωμωδία, στο stand up δουλεύεις πολύ με το αυτί..ακούς. Αυτό είναι το αποτέλεσμα. Οπότε ο κόσμος είναι ο απόλυτος κριτής. Είναι η πιο δημοκρατική διαδικασία η κωμωδία γενικά αλλά το stand up ιδιαίτερα γιατί δεν υπάρχει τέταρτος τύπος, μιλάς απευθείας ως ο εαυτός σου.

Υπάρχει κάποια συμβουλή που μπορείτε να δώσετε σε νέα παιδιά που θέλουν να μπουν σε αυτόν τον χώρο και ίσως κάποια λάθη που πρέπει να αποφύγουν;

Είναι μια πολύ προσωπική μορφή τέχνης υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες, ο οποιοσδήποτε μπορεί να τους ανακαλύψει βλέποντας παραστάσεις stand up. Λάθη επίσης δεν υπάρχουν γιατί σε μια τέχνη στην οποία προσπαθείς να ανακαλύψεις την φωνή σου μέσα από αυτήν, δεν μπορείς να κάνεις λάθη σε αυτόν τον δρόμο. Είναι πειράματα τα οποία δεν πέτυχαν ενδεχομένως. Λάθη δεν θεωρώ ότι μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν διαδικαστικά και πρακτικά λάθη τα οποία επίσης τα μαθαίνεις κάνοντας τα. Κάτι το οποίο σίγουρα στην αρχή γίνεται ή είναι πιθανό να συμβεί είναι ότι προσπαθώντας να ανακαλύψεις την φωνή σου περνάς από διάφορα στάδια τα οποία δεν είσαι εσύ 100% σαν κωμικός αλλά είναι φυσιολογικό. Αν είσαι 20-25 χρονών και προσπαθείς να ιχνηλατήσεις όλο αυτό το πράγμα που κάνεις μέσα από το stand up, δεν έχεις κατασταλάξει στο ποια είναι η δική σου θέση στα πράγματα. Η εμπειρία βοηθάει, μεγαλώνοντας και αλλάζοντας καταστάσεις και μέσα σου και γύρω σου επηρεάζει και την κωμωδία σου οπότε αυτό έχει αντίκτυπο. Στην αρχή είναι κάτι περίπλοκο να συμβεί γίνετε συν τον χρόνο, οπότε με αυτό το σκεπτικό δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο λάθος ή κάποια συμβουλή αλλά σίγουρα και θα γίνουν κάποια λάθη και συμβουλές θα ακούσεις, το θέμα είναι να βρεις και να κρατήσεις μέσα από αυτή τη διαδικασία τη δική σου θέση, τη δική σου κατεύθυνση και στόχευση.

Τα επόμενα σχέδια σας;

Τον Οκτώβριο θα κάνω μια περιοδεία στην Ελλάδα με έναν Άγγλο κωμικό τον Alistair Barrie. Τον Νοέμβριο θα φύγω για την 2η Ευρωπαϊκή περιοδεία μου και η αλήθεια δεν κρατιέμαι. Τον Ιανουάριο του 2020 θα ξεκινήσω το Τάιμινγκ στην Αθήνα και ξανά περιοδεία στην Ελλάδα πιο μικρή αυτή την φορά. Αυτό είναι το πλάνο σε γενικές γραμμές.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο