Δ. Μάρδας: Ο καθηγητής του ΑΠΘ που “έστησε” έκθεση με σκονάκια φοιτητών (ΦΩΤΟ)

Κάθε χρόνο όταν πλησιάζει ο Ιούνιος, ο Ιανουάριος και ο Σεπτέμβριος, η πλειοψηφία των φοιτητών κάνει την ίδια σκέψη. Ποια είναι αυτή; Η εξεταστική που “έρχεται” για να τους αναστατώσει και να αλλάξει άρδην το πρόγραμμά τους, βγάζοντάς τους για λίγο από την ξεγνοιασιά της φοιτητικής καθημερινότητας.

Συνέντευξη: Ναπολέων Παπαδόπουλος

Και με τη φράση “να αλλάξει το πρόγραμμά τους” εννοείται το “ατελείωτο” διάστημα πριν την εξέταση κάθε μαθήματος, με την ύλη πολλές φορές να είναι δυσανάλογα μεγάλη συγκριτικά με το χρόνο που μπορεί να αφιερωθεί από την πλευρά του φοιτητή σε ένα μάθημα.

Κάτι που δεν θα αλλάξει ποτέ, όσες αλλαγές και να υπάρξουν στον τρόπο υλοποίησης της εξεταστικής είναι τα γνωστά σε όλους μας “σκονάκια”. Είτε γίνονται με τον “παραδοσιακό” τρόπο που περιλαμβάνει ένα μικρό κομμάτι χαρτί και γράμματα-“ψείρες” είτε με κάποιο άλλο πιο ευφάνταστο τρόπο οι φοιτητές πάντα θα ξεπερνούν τον εαυτό τους σε ευρηματικότητα, προκειμένου να πετύχουν στην εξεταστική τους.

Μία έκθεση βγαλμένη από την πραγματικότητα της εξεταστικής του πανεπιστημίου έστησε και παρουσίασε ο καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών του ΑΠΘ, Δημήτρης Μάρδας, ο οποίο συνέλεξε σκονάκια φοιτητών, δημιουργώντας μία μικρή έκθεση.

Η έκθεση είχε πρωτοπαρουσιαστεί το 2010, όταν καθηγητές από διάφορα πανεπιστήμια της Ελλάδας συγκέντρωσαν σκονάκια φοιτητών και τα παρέδωσαν στον κ. Μάρδα, ο οποίος τα τοποθέτησε σε τρεις προθήκες στο γραφείο του στο ΑΠΘ.

Την παράσταση κλέβουν τα σκονάκια φοιτήτριας από το 1963, τα οποία παρέδωσε στον κ. Μάρδα το 2010, όταν στήθηκε η έκθεση, αλλά και ένα σκονάκι-πάπυρος δύο μέτρων, το οποίο δημιούργησε φοιτητής, χρησιμοποιώντας ρολό αριθμομηχανής και σπίρτα.

Το ThessToday.gr επικοινώνησε με τον κ. Μάρδα, θέτοντάς του ερωτήσεις σχετικά με την πρωτότυπη έκθεση που δημιούργησε αλλά και το φαινόμενο “σκονάκι” στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα.

Ε: Αναμφίβολα πρόκειται για μια πρωτότυπη έκθεση, η οποία πηγάζει από την ρουτίνα κάθε φοιτητικής εξεταστικής. Με λίγα λόγια τι ακριβώς βλέπουμε;

Α: Είναι η ιστορία της καθημερινότητας του πανεπιστημίου. Πολλά από τα σκονάκια που βρίσκονται στην έκθεση δεν υπάρχουν πλέον. Το πανεπιστήμιο δεν παράγει μόνο γνώση, γερούς φοιτητές και καλούς ερευνητές αλλά έχει μια καθημερινότητα, η οποία πρέπει να αναδεικνύεται, ακόμη και με αυτόν τον “πιπεράτο” τρόπο. Είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του πανεπιστημίου, ένα μικρό υποσύνολο. Πολλά από τα σκονάκια της έκθεσης έχουν πλέον χαθεί από τα αμφιθέατρα. Το 2010, όταν στήθηκε η έκθεση, δεν είχαν προχωρήσει τόσο πολύ τα συστήματα που μας εκπλήσσουν σήμερα. Τα εκθέματα βρίσκονται στο γραφείο και φυλάσσονται εκεί καθώς πρόκειται για σκονάκια από το 1963.

Ε: Με αφορμή την ιδιαίτερη έκθεση, είναι καλή ευκαιρία να τεθούν κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την αντιμετώπιση φοιτητών με σκονάκια. Πώς αντιμετωπίζετε έναν φοιτητή, ο οποίο πιάνεται με σκονάκια;

Α: Φοιτητής με σκονάκια σημαίνει ότι αποκλείεται από τις εξετάσεις, “κόβεται” στο μάθημα και ανάλογα με το τμήμα υπάρχουν κάποιες κυρώσεις όπως αποκλεισμός από την επόμενη εξεταστική περίοδο στο συγκεκριμένο μάθημα. Πρέπει να υπάρχει μια αυστηρότητα γιατί δεν θα υπάρχει κανόνας δικαίου. Το σκονάκι μπορεί να είναι μία από τις καθημερινότητες του πανεπιστημίου αλλά δεν παύει να είναι μια παραβατική πράξη, η οποία πρέπει να τιμωρηθεί άμεσα. Στο τμήμα μου θυμάμαι πως κάποια στιγμή αποκλείαμε τους φοιτητές από δύο ή τρεις εξεταστικές στο μάθημα που πιάνονταν με σκονάκια. Οι ποινές μπορεί να είναι πολύ σκληρές. Θέλουμε να υπάρχουν ενιαίοι κανόνες για όλο το φοιτητικό κόσμο.

Ε: Φέτος διανύουμε μία ιδιαίτερη και πρωτόγνωρη κατάσταση λόγω πανδημίας, η οποία επηρέασε και το πανεπιστήμιο με την απαγόρευση των δια ζώσης παραδόσεων, με τη διενέργεια διαδικτυακών μαθημάτων και τη δεδομένη στιγμή με την διενέργεια διαδικτυακών εξετάσεων. Τι ακριβώς συμβαίνει με τα σκονάκια στις εξετάσεις αυτές;

Α: Διανύουμε την περίοδο των ηλεκτρονικών εξετάσεων, όπου η εφευρετικότητα των φοιτητών είναι “τρομακτική”. Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη. Μπορούμε να “αντιμετωπίσουμε” τις μεθόδους των φοιτητών μόνο με περιορισμό του χρόνου εξέτασης. Αν ο χρόνος απάντησης είναι μικρός τότε ο φοιτητής δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό με οποιονδήποτε τρόπο. Αν δεν έχει διαβάσει, είναι αδύνατο να γράψει.

Ε: Κλείνοντας, μια απορία που σίγουρα απασχολεί πολλούς, ιδίως τους φοιτητές είναι αν οι καθηγητές πανεπιστημίου έκαναν ποτέ σκονάκια ως φοιτητές;

Α: Ο καθένας έχει το δικό του παρελθόν και ο καθένας ήταν κάποια στιγμή φοιτητής. Στη δική μου εποχή δεν υπήρχε τόσο μεγάλη εφευρετικότητα σαν αυτή που βλέπω σήμερα. Στην εποχή μας το “μέσο” σκονάκι ήταν ένα μικρό χαρτί με λίγες σημειώσεις. Σήμερα υπάρχουν σκονάκια- έργα τέχνης. Σίγουρο ένα από τα πιο ενδιαφέροντα είναι ένα σκονάκι δύο μέτρων, το οποίο κατασκευάστηκε με χρήση ρολού αριθμομηχανής και σπίρτων, δημιουργώντας ένα δίμετρο πάπυρο, το οποίο ανοιγοκλείνει στο σημείο που θέλει. Για να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο ο φοιτητής αφιέρωσε πολύ χρόνο, τον οποίο αν αξιοποιούσε για διάβασμα, θα είχε σίγουρα επιτυχία. Γενικά έχουμε δει πολλά πράγματα. Τα σκονάκια δείχνουν την καπατσοσύνη ορισμένων ατόμων. Βέβαια, αν χρησιμοποιούσαν την καπατσοσύνη σε κάτι άλλο, θα ήταν και άριστοι φοιτητές.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More