Εξ αποστάσεως εκπαίδευση: Τι λένε οι εκπαιδευτικοί για την εμπειρία τους από την πρωτόγνωρη εκπαιδευτική διαδικασία

Αναμφίβολα κανένας μας δεν περίμενε όσα συνέβησαν από το Μάρτιο και μετά στην Ελλάδα και γενικότερα σε ολόκληρο τον πλανήτη με την εξάπλωση του κορωνοιού και τα σκληρά μέτρα προφύλαξης, που περιλαμβάνουν το ιστορικό “lockdown” της χώρας αλλά και πολλών κρατών.

Ρεπορτάζ: Ναπολέων Παπαδόπουλος

Όλοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, με τον ιό να επηρεάζει έμμεσα πολλούς τομείς. Ένας από αυτούς είναι η δημόσια εκπαίδευση, στην οποία όλα έπρεπε να γίνουν πολύ γρήγορα, προκειμένου να σωθεί με κάθε τρόπο η σχολική χρονιά και να μην αποκοπούν οι μαθητές από την επαφή με το σχολείο. Μετά την ανακοίνωση στις 10 Μαρτίου για κλείσιμο των σχολείων για 14 μέρες, προέκυψε το ερώτημα για το τι μέλλει γενέσθαι, αν τελικά χρειαστεί τα σχολεία να παραμείνουν κλειστά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.

Με πολύ γρήγορες διαδικασίες και χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη τεχνογνωσία για κάτι τέτοιο, οργανώθηκαν διαδικτυακά μαθήματα με σύγχρονη και ασύγχρονη εκπαίδευση. Με τον τρόπο αυτό οι μαθητές διατήρησαν την επαφή τους με τα μαθήματα και το σχολικό περιβάλλον γενικότερα.

Σίγουρα για τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών τα μαθήματα αυτά ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Το ThessToday.gr επικοινώνησε με εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι ανέλυσαν την εμπειρία που έχουν αποκομίσει μέχρι στιγμής από το συγκεκριμένο είδος μαθημάτων.

“Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη σύγχρονη και ασύγχρονη εκπαίδευση μέσω πλατφορμών. Αρχικά τα μαθήματα ξεκίνησαν στο Λύκειο και στη συνέχεια επεκτάθηκαν στο Γυμνάσιο. Η πλειοψηφία των μαθητών συμμετέχει στα μαθήματα, αν και κάποιοι δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο ή δε διαθέτουν συσκευή για να συνδεθούν. Σιγά σιγά αυτά εξομαλύνονται. Αρχικά υπήρχαν δυσκολίες τεχνικού χαρακτήρα. Υπάρχει η θέληση από τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι προσαρμόστηκαν γρήγορα και υπερέβαλαν εαυτό. Ζητήθηκε να κάνουν κάτι χωρίς να υπάρχει επιμόρφωση και υπόβαθρο. Σίγουρα ήταν μια λύση ανάγκης που πέτυχε το στόχο της. Προβλήματα υπήρχαν και θα υπάρχουν αλλά δεν μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό. Δεν συγκρίνεται πάντως με την εκπαιδευτική διαδικασία της τάξης, αλλά είναι το καλύτερο δυνατό που μπορούσε να γίνει”, ανέφερε ο φιλόλογος του Μουσουλμανικού Ιεροσπουδαστηρίου Ξάνθης, Γιώργος Μέλλιος. Να σημειωθεί πως στο συγκεκριμένο σχολείο φοιτούν μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου από τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.

“Για μένα ήταν σαν να μπαίνω πρώτη φορά στην τάξη, παρά τη μεγάλη μου εξοικείωση με την τεχνολογία”. Με τη φράση αυτή περιέγραψε την πρώτη επαφή με το συγκεκριμένο είδος μαθημάτων η καθηγήτρια γερμανικών των Γυμνασίων Κασσάνδρας και Παλιουρίου Χαλκιδικής, Χριστίνα Μιτελούδη, ενώ σημείωσε πως η εμπειρία της συνολικά ήταν πολύ θετική: “Η σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας μας είναι ένα καινούργιο εργαλείο τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για τους μαθητές. Η προσωπική μου εμπειρία με τη χρήση της πλατφόρμας Webex είναι μάλλον πολύ θετική. Σαν μια πρωτόγνωρη εμπειρία έφερε μαζί της φόβους και ανασφάλειες για τη χρήση κάμερας και την ‘εισβολή’ στο προσωπικό χώρο του καθενός. Όλα όμως ξεπεράστηκαν στο πρώτο ζωντανό μάθημα. Είδα, επίσης, τη λαχτάρα των μαθητών να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μου και το ζήλο τους να συνεχίσουν τα μαθήματα, αν και αυτά αρχικά είναι μόνο επαναληπτικά, όπως ορίζει ο νόμος. Μικρά προβλήματα σύνδεσης αντιμετώπισαν μαθητές που συμμετείχαν με χρήση δεδομένων για το διαδίκτυο”, ανέφερε

“Δεδομένων των συνθηκών είναι μια καλή εμπειρία. Τα παιδιά συμμετέχουν, χωρίς να υπάρχει 100% συμμετοχή, σε μαθήματα της ομάδας Α δηλαδή στα εξεταζόμενα, όπως Μαθηματικά και Γλώσσα, και λιγότερο σε αυτά των ομάδων Β και Γ. Τα παιδιά θέλουν και επιδιώκουν την επαφή με τον καθηγητή και τους συμμαθητές τους, για να μην αισθάνονται αποκομμένοι από την εκπαιδευτικοί διαδικασία. Σίγουρα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την προσωπική επαφή που υπάρχει στην τάξη. Οι εκπαιδευτικοί έχουν δείξει μεγάλο ζήλο και ενδιαφέρον και προσπαθούν να το κάνουν να πετύχει με όσα μέσα διαθέτουν. Ο σκοπός είναι να μην χαθεί η επαφή των μαθητών με την εκπαιδευτική διαδικασία και είναι κάτι που επιτυγχάνεται με τα μαθήματα αυτά”, σημείωσε η διευθύντρια και καθηγήτρια Αγγλικών του Γυμνασίου Νέας Καλλικράτειας, Κατερίνα Παπακωνσταντίνου.

“Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν σε μεγάλο βαθμό. Δεν υπάρχει, βέβαια, 100% πληρότητα στις τάξεις. Στη φάση που βρισκόμαστε είναι ότι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για τα παιδιά, να έχουμε μια επαφή μαζί τους, τα παιδιά μεταξύ τους και γενικά να κρατήσουν επαφή με το μάθημα. Προσπάθησα να κάνω το μάθημα συνεργατικά, για να υπάρχει αλληλεπίδραση. Αυτό που εισπράττω είναι θετικό. Πάντως, θεωρώ ότι στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας η ανθρώπινη επαφή είναι αναντικατάστατη και μπορεί να αντικατασταθεί μόνο όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι, όπως τώρα. Η δια ζώσης επικοινωνία δε μπορεί να αντικατασταθεί από την εικονική πραγματικότητα”, τόνισε η υποδιευθύντρια και φιλόλογος του 3ου Λυκείου Καβάλας, Μαρία Παπαδοπούλου.

Από την πλευρά της η δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Αρσενίου στο δήμο Σκύδρας, Μαρία Καπνά, τόνισε πως η εξ αποστάσεως διδασκαλία σε παιδιά μικρής ηλικίας είναι ιδιαίτερα δύσκολη: “Διδάσκω στην πρώτη δημοτικού, επομένως η παρουσία των γονέων δίπλα στα παιδιά είναι απαραίτητη. Τα παιδιά αποσυντονίζονται, δεν έχουν όλα τον κατάλληλο εξοπλισμό (πολλά είναι με κινητό) και είναι αρκετά δύσκολο να παρακολουθήσουν. Πολλές φορές ο ήχος δεν είναι καλός και επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα. Και οι ίδιοι οι γονείς έχουν κουραστεί, παρόλο που θέλουν να προχωρήσουμε στην ύλη. Συμμερίζομαι το άγχος και την αγωνία τους, αλλά είναι αρκετά δύσκολο για τόσο μικρά παιδιά”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τέλος, η δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο του νομού Αττικής, Τ.Π., ανέφερε πως η διαδικασία εγγραφής στα πληροφοριακά συστήματα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη: “Από την ημέρα που έκλεισαν τα σχολεία οι εκπαιδευτικοί ανεβαίνουμε το δικό μας ‘Γολγοθά’. Οι πρώτες ημέρες ήταν ‘τραγικές’, για να εγγραφούν οι μαθητές στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο και να πάρουν κωδικούς, ενώ συγχρόνως “ήμασταν στα τηλέφωνα” για να σταλούν εργασίες με email, με κρυφή κοινοποίηση, για να διασφαλίζονται και να εξασφαλίζονται τα προσωπικά δεδομένα. Ήταν δύσκολη διαδικασία. Στο σχολείο μας και φυσικά στην τάξη μου έχουμε γονείς που δεν είχαν(και συνεχίζουν να μην έχουν) ηλεκτρονικό υπολογιστή και τον κατάλληλο εξοπλισμό, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι μαθητές να λάβουν εργασίες και να καταφεύγουν σε άλλους τρόπους για να εκτυπώσουν τις ασκήσεις τους. Υπήρξαν τεράστια τεχνικά προβλήματα με το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο. Έπειτα, μπήκε στη ζωή μας το Webex για τις live συναντήσεις μας με τα παιδιά. Προσωπικά έκανα δύο μαθήματα, ένα για να ‘βρεθώ’ με τους μαθητές και άλλο ένα για να εξηγήσουμε ασκήσεις. Κάπως έτσι σταματήσαμε για το Πάσχα. Γενικότερα, θεωρώ πως η εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν αντικαθιστά επ’ ουδενί τη φυσική παρουσία και διδασκαλία. Η αμεσότητα και ζεστασιά της τάξης δεν υπήρξε και δε νομίζω πως θα υπάρξει στα διαδικτυακά. Σίγουρα εξυπηρετεί επικοινωνιακούς σκοπούς όλο αυτό και εμψυχώνει γονείς και παιδιά. Έστω και για αυτό, θα τη συνεχίσουμε”, είπε.

*Πηγή 1ης φωτογραφίας εντός του άρθρου: HellasJournal.com

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More