Μία πίστα αναρρίχησης στην «καρδιά» της Θεσσαλονίκης!

Λίγο-πολύ όλοι μας από μικρά παιδιά έχουμε κάνει ένα είδος αναρρίχησης. Όταν σκαρφαλώναμε στα κάγκελα, στις τσουλήθρες σε παιδικές χαρές και «γυρνούσαμε» ανάποδα, δεν υπήρχε κανένας φόβος και κανένα μέτρο, ξεπερνούσαμε τα όριά μας καθημερινά.

της Κωνσταντίνας Χαϊνά

Ymath2

Σε ένα κέντρο, αναρριχάσαι σε πολύχρωμα χαμηλά βράχια (περίπου 4 μέτρα) ή ογκόλιθους. Δεν είσαι δεμένος με σχοινί και η μόνη σου ασφάλεια, είναι η συγκέντρωσή σου, τα πόδια και τα χέρια σου. Αν πέσεις, υπάρχει το «στρωματένιο» έδαφος!

Μία πίστα αναρρίχησης τύπου boulder βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, και συγκεκριμένα στον πεζόδρομο της Αγ. Θεοδώρας. Ονομάζεται X-Climb όπου παιδιά και ενήλικες, έρχονται αντιμέτωποι με το ίδιο παιχνίδι, συνδυάζοντάς το με γυμναστική.

Το μόνο που χρειάζεται κάποιος για να ξεκινήσει, είναι τα αθλητικά ρούχα, τα ειδικά παπούτσια αναρρίχησης, και αφού «βουτήξει» τα χέρια του στην υγρή μαγνησία, ώστε να μην γλιστράνε, είναι έτοιμος να ανέβει σε τοίχους με κλίση ή χωρίς, γεμάτους πολύχρωμα πιασίματα και πατήματα σε κάθε σχήμα και χρώμα.

Όπως εξηγεί στο Thesstoday.gr η Δέσποινα Τσουτσούλη, προπονήτρια αναρρίχησης και ιδιοκτήτρια του κέντρου, τα τελευταία χρόνια έγινε γνωστό το άθλημα, καθώς εντάχθηκε επίσημα στα ολυμπιακά αθλήματα.

«Στο κέντρο μπορεί να έρθει οποιοσδήποτε να δοκιμάσει και να τον κάνουμε να το ευχαριστηθεί, χωρίς να έχει καμία σημασία η φυσική σωματική του κατάσταση, ακόμη και αν δεν έχει γυμναστεί ποτέ. 

Υπάρχουν παιδιά από 5 ετών και ενήλικες έως και 50-55, που δοκίμασαν μία φορά πριν κάποια χρόνια και δεν έχουν σταματήσει να αθλούνται εδώ».

Το bouldering, όπως λέει η κα. Τσουτσούλη, είναι ένα καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, με στρώματα και συγκεκριμένες διαδρομές για να σκαρφαλώνεις, με δύσκολες λαβές, πατήματα, όπου όλα αυτά το καθιστούν πάρα πολύ ιδιαίτερο.

«Μαθαίνεις την τεχνική του bouldering και η δύναμη ελέγχεται με τον καιρό. Ένας αρχάριος χρειάζεται να έρχεται τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, και όσο περνάει ο καιρός, τουλάχιστον 3. Οι πολλοί προχωρημένοι έρχονται κάθε μέρα.

Εγώ, προτιμώ να το έχω ελεύθερο (open training), δεν θέλω να το χωρίζω τμηματικά, οι προπονήσεις μπορούν να χαρακτηριστούν semi-personal, είμαι εγώ πίσω από τον κάθε αθλητή σε κάθε βήμα».

Σύμφωνα με την κα. Τσουτσούλη, υπάρχουν άπειρες ασκήσεις πριν ξεκινήσει κάποιος να ανεβαίνει στον τοίχο.

Όλα αρχίζουν με ασκήσεις που αφορούν το βάρος του σώματος, έλξεις, κάμψεις, σκοινάκι.

«Χρειάζεται περίπου 1 μήνας για να το «χαρεί» κάποιος, αναλόγως την φυσική κατάσταση του καθενός. Έχω άτομα που είχανε μια καλή φυσική κατάσταση και σε μία εβδομάδα ανέβηκαν πάρα πολύ εύκολα επίπεδο.

Υπάρχουν άλλοι που φοβούνται πάρα πολύ το ύψος, το οποίο δεν είναι πολύ ψηλό, αλλά αν ανέβεις νιώθεις κάπως παράξενα.

Αυτοί παρόλα αυτά συνέχισαν, και μέχρι σήμερα δεν έχουν κανένα πρόβλημα». επισημαίνει η ίδια.

Ακόμη και αν υπάρχει ο φόβος να πέσεις από ψηλά, θα καταλήξεις σε χοντρά στρώματα, συγκεκριμένων προδιαγραφών.

«Εμείς προσπαθούμε αρχικά να μην πέφτουμε, αλλά να κατεβαίνουμε αργά και σταθερά. Σε περίπτωση όμως που γίνει, απλώς θα ταλαιπωρηθούν λίγο οι αστράγαλοι και ίσως να υπάρξουν κάποια γδαρσίματα στα χέρια».

Όσον αφορά τον τοίχο, υπάρχουν διάφορα επίπεδα, ώστε να μάθεις να σκαρφαλώνεις. Όλο το βάρος του σώματός σου, όπως αναφέρει η ίδια, στηρίζεται στα πόδια σου, όταν ανέβεις επίπεδο και δυσκολέψει ο τοίχος, προφανώς χρειάζονται και τα χέρια.

Στο κέντρο υπάρχει το τμήμα αρχαρίων, η καθημερινή επίσκεψη, μηνιαία, ετήσια, ανάλογα με το πρόγραμμα που θα διαλέξει κάποιος. «Αν έρθει κάποιος και θέλει απλώς να δοκιμάσει, σαφώς και του δίνουμε το ελεύθερο, εκτός άμα έχουμε πολύ κόσμο εκείνη την στιγμή».

Στη Θεσσαλονίκη, τα τελευταία χρόνια άρχισε περισσότερο ο κόσμος να ενδιαφέρεται για το συγκεκριμένο άθλημα, με το κέντρο αναρρίχησης να είναι πάρα πολλές φορές γεμάτο.

«Παραδόξως μόλις ανοίξαμε, μετά την καραντίνα, υπάρχει περισσότερο ενδιαφέρον από τον κόσμο, φαντάζομαι γιατί ήταν όλοι κλεισμένοι στα σπίτια τους και πλέον θέλουν να ξεσκάσουν.

Υπάρχει μεγάλη κινητικότητα από μικρά παιδιά, από 5 ετών, τα οποία το βλέπουν ως παιχνίδι. Κάνουμε αναρριχητικά παιχνίδια, τρεξίματα, βάζουν μικρά παπουτσάκια, και σκαρφαλώνουν, υπάρχει ειδικός τοίχος για αυτά.

Κάποιες φορές κάνουμε και παιδικά πάρτι τα Σάββατα. Έρχονται με τους φίλους τους, φέρνουν φαγητά, στολίζουμε τον χώρο αναλόγως, παραμένουν 3 ώρες, φανταστείτε έναν παιδότοπο αλλά με αναρρίχηση».

Όπως δηλώνει η κα. Τσουτσούλη στο Thesstoday.gr, «αυτό που προσπάθησα εξαρχής να πετύχω εγώ, και να το περάσω στον κόσμο, είναι πως όλοι μπορούν να το κάνουν και να το πετύχουν, ή έστω να το δοκιμάσουν.

Μέσα στο κέντρο, υπάρχει μία ιδιαίτερα όμορφη επικοινωνία μεταξύ των «αθλητών», έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα παρέας.

Ακόμη και άτομα που ξεκίνησαν και ήρθαν μόνα τους, πλέον έχουν βρει φίλους εδώ μέσα και συνεχίζουν μαζί.

Υπάρχει πολύ θετική ενέργεια στον χώρο, δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους, αλλά τους ενώνει η αναρρίχηση» καταλήγει η ίδια.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο