Μίλτος Γήτας: Ο χρόνος, ο θάνατος, η φθορά και η απώλεια στη νέα του ποιητική συλλογή «Εξίσωση»

Με τα πάγια ζητήματα της ποίησής του να παραμένουν αναλλοίωτα και να τον προβληματίζουν, ο δημοσιογράφος και ποιητής από τα Γιάννενα, Μίλτος Γήτας κυκλοφόρησε την έβδομη ποιητική του συλλογή με τίτλο “Εξίσωση” εν μέσω καραντίνας, όπου εξετάζει τις ανθρώπινες σχέσεις, τον χρόνο, τον θάνατο και τη φθορά. Επιχειρώντας μια ποιητική προσέγγιση σε καθημερινά ζητήματα που μας αφορούν όλους πλέον, όπως η καραντίνα, γράφει από ανάγκη να “ξορκίσει” το κακό και να περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας που είναι εκεί για να νικήσει το σκοτάδι.

Συνέντευξη: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου

Ποιο ήταν το διάστημα όπου γράψατε τα νέα σας ποιήματα; Τι σας ενέπνευσε
για την ποιητική αυτή ιδέα;

Η νέα μου ποιητική συλλογή ναι μεν είναι ενιαία ως προς το περιεχόμενό της αλλά
έχει γραφτεί σε δύο φάσεις. Η πρώτη συμπεριλαμβάνει κάποια ποιήματα που γράφτηκαν τη διετία 2015-2017 και η δεύτερη φάση περιέχει ποιήματα από το 2019 μέχρι και το τέλος του 2020. Λίγες μέρες μάλιστα πριν πάμε τυπογραφείο εγώ συμπλήρωνα ποιήματα και στίχους. Έχω εμπνευστεί πολύ από όσα έχουν συμβεί με την πανδημία, την καραντίνα και την μοναξιά που μας περιβάλλει πλέον αλλά και από τον θάνατο, τους αποχαιρετισμούς και τις κάθε λογής απουσίες!

Ο χρόνος και ο θάνατος σάς έχει απασχολήσει και σε προηγούμενες εκδόσεις. Θεωρείτε ότι γράφοντας για όσα βασανίζουν την ανθρώπινη ψυχή “ξορκίζετε” το
κακό; Ποια ανάγκη σας οδηγεί;

Ακριβώς έτσι είναι. Ο χρόνος, ο θάνατος, η φθορά, η απώλεια και οι ανθρώπινες σχέσεις με απασχολούν πάντα στα ποιήματα μου. Στη νέα μου ποιητική συλλογή προσπαθώ να προσδιορίσω, μεταφορικά πάντα, τις σταθερές της ίδιας της ζωής που ουσιαστικά και πάλι είναι ο χρόνος, ο θάνατος, οι άνθρωποι και φυσικά η ίδια η ζωή με ότι αυτή την περιβάλλει! Έχω μεγάλη ανάγκη να βγάζω στο λευκό χαρτί όλα όσα έχουν χαραχτεί για πάντα στη ψυχή και το μυαλό μου και να τα μοιράζομαι με τους αναγνώστες… αυτό είναι που τελικά με λυτρώνει και που για μένα «ξορκίζει» το κακό.

Πώς ήταν η περίοδος της καραντίνας για σας; Δημιουργική; Δύσκολη;

Και για μένα, όπως και για τους περισσότερους φαντάζομαι αρχικά ήταν δύσκολη. Δεν είναι εύκολο πράγμα να παρατάς τη δουλειά σου, τα χόμπι σου, τους ανθρώπους σου και να κλείνεσαι στο σπίτι με το φόβο ενός ιού που έδειχνε τουλάχιστον στην αρχή ανίκητος. Μη ξεχνάς εγώ μόλις τρεις μήνες πριν την έναρξη της πρώτης καραντίνας είχα πραγματοποιήσει το όνειρο μου κι είχα εγκαινιάσει στα Γιάννενα το δικό μου βιβλιοπωλείο με πολλή χαρά που στο τέλος όμως μετατράπηκε σε μεγάλη αγωνία και άγχος. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για αυτή την περίοδο αλλά επειδή ακόμη ουσιαστικά τη ζούμε, μη ξεχνάμε πως είμαστε σε καραντίνα, δεν θα ήθελα να επεκταθώ. Χάσαμε πολλά όλο αυτό το διάστημα, έχουμε πληγωθεί πολύ κι ελπίζω όλο αυτό να μην έχει παρενέργειες που δύσκολα θα μπορέσουν να επιλυθούν. Πάντως τελευταία η αλήθεια είναι πως έχω βρει αρκετά τη δημιουργικότητά μου και μέσα στο σπίτι….

Πώς αποφασίσατε να εκδώσετε μια ποιητική συλλογή εν μέσω πανδημίας;

Αυτό μου το ρωτάνε πολλοί με απορία, αλλά ξέρεις θέλησα μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση να δώσω κάτι από εμένα στον κόσμο, ειδικά στον κόσμο τον δικό μου, που με διαβάζει, με στηρίζει και πάντα αγαπάει την ποίησή μου. Δεν ήθελα να κρυφτώ πίσω από όλη αυτή την κατάσταση. Εξάλλου η ποίηση βρίσκει χαραμάδες και περνάει ακόμη και στις πιο δύσκολες και αντιποιητικές ημέρες. Το είδα επίσης και ως μια κίνηση που θα έστελνε το μήνυμα ότι δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τις ζωές μας… μπορούμε έστω κι έτσι να συνεχίζουμε να δημιουργούμε, να ονειρευόμαστε και να παλεύουμε για ό,τι αγαπάμε. Ελπίζω την άνοιξη να είναι καλύτερα τα πράγματα και να καταφέρω να κάνω και κάποιες παρουσιάσεις του βιβλίου μου στο κοινό.

Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού;

Συγκινητική θα έλεγα. Εδώ και 15 μέρες που κυκλοφόρησε η νέα ποιητική μου συλλογή από τις Εκδόσεις Πνοή δεν έχω σταματήσει να υπογράφω βιβλία σε φίλους και να στέλνουμε και σε όλη την Ελλάδα. Όλοι αγκάλιασαν τη νέα μου ποιητική προσπάθεια κι αυτό μου δίνει κι εμένα δύναμη να συνεχίζω στο δύσκολο μονοπάτι της ποίησης. Πραγματικά τους ευχαριστώ όλους.

Η δημοσιογραφική σας ιδιότητα συμβαδίζει με αυτή του ποιητή ή κινείται παράλληλα;

Νομίζω πως κινείται παράλληλα. Πολλά κοινά σημεία αλλά και κανένα άμα το δεις από άλλη οπτική. Και τα δύο όμως θέλουν αγάπη, πάθος, ειλικρίνεια και γερό στομάχι! Για διαφορετικούς λόγους βέβαια το καθένα. Και τα δύο όμως έχουν μια γοητεία που εγώ από παιδί δεν μπορούσα να τους αντισταθώ. Άρα προχωράω στη ζωή μου και με τα δύο παράλληλα, το ένα νομίζω συμπληρώνει το άλλο κι έτσι καταφέρνω την πολυπόθητη ισορροπία στη ζωή μου.

Έχοντας εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές με το πέρασμα των χρόνων τι παρατηρείτε στον τρόπο γραφής σας; Έχουν αλλάξει κάποιοι προβληματισμοί ή
οι πηγές έμπνευσης;

Ωραία ερώτηση! Παρατηρώ ότι γράφω πιο αραιά αλλά και ότι είμαι πιο αυστηρός με την γραφή μου. Λογικό είναι αυτό νομίζω, ωριμάζω κι εγώ άρα έχω άλλες απαιτήσεις από τον ποιητικό μου λόγο. Όσον αφορά όμως τις θεματικές των ποιημάτων μου παραμένω σταθερός. Καταπιάνομαι από την Πέμπτη δημοτικού που ξεκίνησα να γράφω με τα ίδιους προβληματισμούς, με τις ίδιες αγωνίες και ερωτήματα. Έξαλλου νομίζω πως στην ποίηση η κάθε είδους έμπνευση παραμένει επίκαιρη.

Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να εκδώσουν τα δικά τους ποιήματα; Είναι δύσκολος καιρός για ποιητές;

Ευτυχώς ή δυστυχώς πάντα οι καιροί είναι δύσκολοι για τους ποιητές! Εγώ θα έλεγα στα νέα παιδιά να διαβάζουν πολύ, να γράφουν πολύ, να ακούνε πολύ μουσική και να βλέπουν ταινίες. Να πιστεύουν στον εαυτό τους και να κυνηγούν και το πιο τρελό τους όνειρο. Κι αν αυτό το όνειρο κρύβεται σε ένα ποίημα ή μια ποιητική συλλογή τότε να μη ντραπούν, να το διεκδικήσουν και να το κάνουν δικό τους. Χωρίς όμως εμμονές και ψευδαισθήσεις. Να ονειρεύονται με τα δυο τους πόδια όμως να πατάνε στη γη.

Απόσπασμα από το ποίημα με τίτλο «Ημέρες καραντίνας»

«Η ζωή πήρε πάλι μορφή σκληρή
εξαλείφοντας κάθε αντίσταση του μυαλού και του πνεύματος.
Οι ελπίδες ματαιωμένες. Τα αποτυπώματα σβησμένα.
Οι στατιστικές πρωταγωνιστούν.
Η απαισιοδοξία απόκτησε το ψευδώνυμο καραντίνα
κι υψώνεται σκοτεινιάζοντας όλες τις γειτονιές του κόσμου.
Κι εγώ ελεύθερος τριγυρνώ τις νύχτες στο σαλόνι
χρωματίζοντας τους τοίχους της ελευθερίας μου
ανήμπορος όμως να την ζήσω έξω από αυτούς.»

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο