Πολυτεχνείο σύμβολο Ενότητας και όχι Διχασμού

Ζούμε σαν χώρα, την πιο μεγάλη κρίση και απειλή μετά τον πόλεμο, την κατοχή και τον εμφύλιο.

Του Παρασκευά Παρασκευόπουλου

Οικονομολόγου – Πρώην βουλευτή Επικρατείας

Κάθε λογικός άνθρωπος, θα περίμενε ότι αυτή η ανθρώπινη τραγωδία ,η ασυνήθιστα ασύμμετρη απειλή, θα λειτουργούσε Ενωτικά, θα τροφοδοτούσε με σύνεση και συναίνεση την κοινωνία, τις συλλογικότητες και τις πολιτικές δυνάμεις!

Μεσούσης της πανδημίας , στη χώρα μας μετράμε, δυστυχώς, μέχρι στιγμής, πάνω από 1.100 ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν… Και, ακόμη περισσότεροι απειλούνται αυτές τις ώρες, ζουν εφιαλτικές στιγμές και νοιώθουν τον βρόγχο του θανάτου να τους πνίγει, μέσα στα νοσοκομεία, ενώ, αν …εκτροχιασθεί το τρένο, ο κίνδυνος είναι ορατός για όλους!

Αναρωτιέμαι πόσες ανθρώπινες ζωές πρέπει να θρηνήσουμε ακόμη για να κυματίσουν μεσίστιες οι σημαίες και να υπάρξει έμπρακτη αλληλεγγύη?

Η εμμονή και ο ετσιθελισμός κάποιων να γιορτάσουν με ανοιχτές εκδηλώσεις –πορείες, την επέτειο του Πολυτεχνείου , κόντρα στο πένθος και τους υγειονομικούς κανόνες, δεν υπακούει σε καμιά κοινή λογική. Είναι πολιτικά ανεύθυνη και αναδεικνύει πολιτική υποκρισία και καιροσκοπισμό!

Φοβάμαι ότι κυβέρνηση και κόμματα και άλλα δορυφορικά κοινωνικά σχήματα, εργαλειοποιούν την ιερή επέτειο στην αντιπαράθεση τους, αντί να αναζητήσουν μορφές εορτασμού ,που δεν θα παραβιάζουν τους υγειονομικούς κανόνες και συγχρόνως, το μήνυμα της εξέγερσης θα παραμένει ενωτικό επίκαιρο και ισχυρό!

Το αφήγημα της επαναστατικής ανυπακοής και δει και από κάποιους όψιμους και light επαναστάτες , καμία σχέση δεν έχει με την εξέγερση και το νόημα του Πολυτεχνείου !

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 στην Αθήνα, κυρίως, και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη , κουβαλούσε στους ώμους του, τη δημοκρατία και την Ελλάδα, σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για την πτώση της Χούντας!

Εκ των υστέρων επιχειρούν κάποιοι να το μονοπωλήσουν πολιτικά, και από την άλλη, κάποιοι άλλοι να υποβαθμίσουν την αντιφασιστική αντιστασιακή του αξία.

Ο πολιτικός στόχος, ήταν η πτώση της Χούντας, η Ελευθερία, και η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, με έντονα αντιαμερικανικό και αντινατοϊκό στίγμα.

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου φέρει ένα προπατορικό αμάρτημα.. . Γεννήτορες του δεν ήταν τα κόμματα…

Το Έπος αυτό, έχει μόνο την σφραγίδα της αδούλωτης νεολαίας!

ΔΕΝ ήταν σχεδιασμένο και καθοδηγούμενο, όπως κάποιοι θα επιθυμούσαν!

Δεν επωάσθηκε σε κλειστές μικρές ομάδες κομματικών- πολιτικών οργανώσεων , αφού στην ουσία αδυνατούσαν και να το πράξουν και δεν το επέτρεπαν και οι συνθήκες! Βεβαίως, αυτές οι κομματικές ομάδες, συμμετείχαν και είχαν τη δική τους σημαντική συμβολή !

Το Πολυτεχνείο επωάστηκε και πήρε χαρακτηριστικά μαζικού αντιδικτατορικού κινήματος μέσα στις μικρές φοιτητικές παρέες! Ήταν αβάσταχτη η σκέψη ότι η χούντα θα μείνει για χρόνια, μας έπνιγε… Το ίδιο αβάσταχτο, ήταν και το κλίμα ανελευθερίας ! Οι ειδήσεις όμοιες και κατασκευασμένες! Ο φόβος διάχυτος ανάμεσα μας , αφού, διάσπαρτοι ήταν και οι χαφιέδες… Ποιον να εμπιστευτείς και σε ποιον να μιλήσεις ! Με τα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα στον προκρούστη ενός φασιστικού καθεστώτος και με μια κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία να μην εκφράζεται , να σιωπά , εάν δεν λιβάνιζε τη χούντα! Και όπως γίνεται συνήθως, μετά την πτώση της Χούντας, ο κάθε νεοέλληνας δημιούργησε το αντιχουντικό του άλλοθι .

Στα 19 μου, έζησα και συμμετείχα σε αυτά τα γεγονότα, τον Φεβρουάριο και τον Νοέμβριο, του 1973 στη Θεσσαλονίκη! Όσοι βρεθήκαμε μέσα στις διαμαρτυρίες, δεν βρεθήκαμε τυχαία… Ήταν από επιλογή μας… Το ρίσκο ήταν μεγάλο, το ίδιο και ο φόβος και οι πιθανές συνέπειες! Σε τέτοιες συνθήκες βιώνεις και εκτιμάς την ουσία της ελευθερίας ,της δημοκρατίας των ατομικών δικαιωμάτων γίνεσαι ώριμος Αριστοτελικός πολίτης! Τα κόμματα ήταν εκτός νόμου, το πολιτικό προσωπικό στις εξορίες η αυτοεξόριστο στο εξωτερικό . Σε μεγάλο βαθμό αυτό το κενό , το κάλυψε το φοιτητικό κίνημα, όχι με οργανωμένη μορφή, αλλά με πολλά υπόγεια ρεύματα, που λειτουργούσαν… Είχαν τη μορφή της παρέας , με τα λίγα απαγορευμένα πολιτικά βιβλία που κυκλοφορούσαν, από σπίτι σε σπίτι , με την ποίηση και το τραγούδι, με τις παράνομες κασέτες και τις κρυφές ραδιοφωνικές ακροάσεις από το εξωτερικό, κυρίως στη Ντοϊτσε Βέλε, και τη φωνή της Αλήθειας. Όλα αυτά συγκροτούσαν ένα πολιτικό – πολιτιστικό δημοκρατικό κίνημα αμφισβήτησης και ανατροπής !

Είναι τότε που κυρίως ,ο απαγορευμένος Μίκης, έκανε το τραγούδι αντίσταση και την αντίσταση τραγούδι.

Τα τραγούδια του Μίκη ,του Μαρκόπουλου του Χατζιδάκι ,του Ξαρχάκου, του Λεοντή και άλλων, μαζί με την μελοποιημένη ποίηση του Ελύτη, του Σεφέρη, του Ρίτσου, του Βάρναλη, του Γκάτσου, λειτουργούσαν σαν ωστικό κύμα ανάτασης και εμψύχωσης.

Από τον Φεβρουάριο το 1973, εννέα μήνες πριν την εξέγερση, το φοιτητικό κίνημα στη Θεσσαλονίκη, από ένα τυχαίο γεγονός, έκανε τη πρώτη μαζική του εμφάνιση .Το λάθος της χουντικής ΦΕΑΠΘ, να καλέσει στο αμφιθέατρο της Φυσικομαθηματικής τους φοιτητές, από δήθεν ενδιαφέρον για κάποια φοιτητικά αιτήματα, μετατράπηκε σε μια μεγάλη αντιχουντική συγκέντρωση στην πλατεία του Χημείου!

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν αυθεντική ,αυτόνομη φοιτητική εξέγερση, αλλά συγχρόνως είχε την διακριτική υποστήριξη από την Αριστερά αλλά και σχεδόν από όλο το πολιτικό κοινοβουλευτικό φάσμα (Η Ηλιού ,Χ Φλωράκη Λ Κύρκου, Α. Παπανδρέου, Γ. Ζίγδη , Γ. Μαύρου, Π. Κανελλόπουλου, Γ. Ράλλη , Α. Παναγούλη , Μ. Μερκούρη, εμμέσως και του Κ. Καραμανλή)

Μεγάλη μερίδα κορυφαίων ακαδημαϊκών και διανοούμενων , όπως Τσάτσος, Πεσματζόγλου , Μαρωνίτης, Μάνεσης , Μαγκάκης, Αναγνωστάκης, στήριξαν ένθερμα τον αγώνα. Η εξέγερση στην ανάπτυξη της πήρε Ενωτικό, Πανδημοκρατικό , Παλλαϊκό χαρακτήρα !

Μετά την πτώση της χούντας, τα κόμματα, νόμιμα πια, και με τη μεγάλη πλειοψηφία των εξεγερμένων φοιτητών να εντασσόμαστε στα κόμματα της Αριστεράς και στο νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ ,η ιστορία του Πολυτεχνείου αποτέλεσε αντικείμενο μεγάλης διαμάχης στα αμφιθέατρα, ξαναγράφτηκε με μια έννοια το αφήγημα στα μέτρα των κομμάτων αφού στο όνομα του συντροφικού ΕΜΕΙΣ, παραχωρήσαμε το συλλογικό ΕΓΩ της νιότης μας!

Κανείς όταν θέλει να αποδώσει τιμή στο Πολυτεχνείο ,πρέπει να γνωρίζει ότι η Πανδημοκρατική Ενότητα είναι στο πυρήνα του πνεύματος της εξέγερσης.

Το Πολυτεχνείο είναι κτήμα της συλλογικής ιστορικής μνήμης του λαού.

Κάθε άλλη απόπειρα κομματικής εκμετάλλευσης, προσιδιάζει σε τυμβωρυχία!

 

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Άρθρα-Απόψεις» δημοσιεύνονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι απαραίτητα του thesstoday.gr.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο