ΣοσιΑλ-έξης in progress

Του Σπύρου Στατήρη

Τελικά η κεντροαριστερά/ σοσιαλδημοκρατία είναι πολύφερνη και γοητευτική νύφη. Μπορεί ευρωπαϊκά αλλά και γενικώς το ρεύμα να μας πάει δεξιά (ή και ακόμη δεξιότερα, σε μπουρίνια μαύρα), αυτή η κούβεντα όμως για τις προοδευτικές, δημοκρατικές, αριστερόστροφες δυνάμεις, που βάζουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο, όχι μόνο ως συλλογικά δρών αλλά και ως δυναμικό υποκείμενο, με δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις και ευθύνες, έχει ανοίξει για τα καλά και δεν πρόκειται να κλείσει εύκολα.Ούτε ανώδυνα. Τα απομεινάρια του κυβερνητικού Σύριζα μας ζητούν, επιτακτικά, σχεδόν αυτοκρατορικά, να αποδεχθούμε την “πραγματικότητα Τσίπρα” και τον ίδιο ως ελέω Θεού και λαού ηγέτη. Ως φωτεινή ελπίδα απέναντι στη δεξιά λαίλαπα που σαρώνει την Ευρώπη. Ας πούμε ότι όλα αυτά έχουν μια βάση· ότι περιγράφουν υπό προϋποθέσεις μια πραγματικότητα. Αν, όμως, κάτι έχουμε μάθει απο την πολιτική και την ενασχόληση με τα κοινά είναι ότι η πραγματικότητα δεν ειναι ούτε μία ούτε αποκλειστική. Γιατί αυτός, εξάλλου, είναι και ένας από τους σκοπούς της πολιτικής : οι πραγματικότητες, οι επιδιώξεις, τα συμφέροντα, οι προσδοκίες μας δεν συμπίπτουν απαραίτητα, αλλά γι’αυτό πρέπει να επιδιώξουμε να συγκλίνουν, να συναντηθούν και να βρουν κοινούς, συγχωρητικούς τόπους. Αυτή την πιο πάνω πραγματικότητα με τον ξεχωριστό κύριο Τσίπρα επικεφαλής και μπροστάρη θα την αναγνωρίσω στο βαθμό που έχει ένα ειδικό βάρος, θα τη λάβω υπόψη, θα την μελετήσω, αλλά δεν θα του κάνω και την αγιογραφία. Δεν θα αρνηθώ την γοητεία, τη σχεδόν μυθιστορηματική σαγήνη που ασκεί στα πλήθη, αλλά διατηρώ το δικαίωμα να εκτιμώ, ότι η επόμενη μέρα της σοσιαλδημοκρατίας δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στο πρόσωπο αυτού του ανθρώπου. Να το εξηγήσω και καλύτερα; Ας δεχτούμε οτι ο νυν ΠΘ είναι ως πρόσωπο η ικανότερη και επιδραστικότερη προσωπικότητα όλων στο χώρο της ευρύτερης αριστεράς. Αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά του σε επίπεδο συνεργατών, ομάδας, επιτελείου που τον στηρίζει και τον συμπληρώνει πως μεταφράζεται;

Με πιο απλά ελληνικά & έτσι όπως απλά και εύκολα το λέμε και μεταξύ μας: ποιοι είναι οι φίλοι του Τσίπρα, στη λογική “δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι” που έστω αυτοί θα μας πείσουν, ότι το πρόσωπο χάρη στο οποίο και οι ίδιοι έχουν αναδειχθεί, ασκούν πολιτική και είναι στα πράγματα, είναι ο ηγέτης που με σχέδιο και πρόγραμμα θα οδηγήσει τη σοσιαλδημοκρατία στη γη της επαγγελίας; Κοντά στους πρόθυμους καιροσκόπους και τις μεταγραφές σκληροπυρηνικών δεξιών οι οποιοι μάλιστα έχουν αλλάξει level περνώντας πλέον στη σφαίρα της απόλυτα προσωπικής πολιτικής επιβίωσης, μέχρι τωρα τουλαχιστον οι λοιποί που επιλέγουν να συμπορεύονται είναι κάτι αδειανά πουκάμισα της αριστεράς. Ε, αυτό και τουλάχιστον προς το παρον δεν συνιστά ούτε ελπίδα ούτε σχέδιο διάσωσης της χώρας, παρά μόνο, στυγνά κυνική και αδυσώπητα προσωπική ατζέντα, με σωσίβιο τη ρητορική περί αριστεράς.

Αν, λοιπόν, ο κύριος Τσίπρας έχει αποφασίσει να παίξει με όρους σοσιάλ, ώστε να φανεί πιο μετριοπαθής ο ίδιος, και πιο οικονομικά ανθρωποκεντρική μεν αλλά και μετρήσιμη η πολιτική του, θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από μια εργαλειοποιημένη συμφωνία για να πείσει ότι έστω σε πλαίσια διακηρύξεων κινείται πλέον σε ύδατα αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και όχι αμεσοσυμμετοχικών μπάχαλων.

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Aρθρα-Απόψεις»  δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι απαραίτητα του thesstoday.gr.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο