“Τομές”: Μία ενδιαφέρουσα παράσταση στο θέατρο “Μελίνα Μερκούρη”

Μία ιδιαίτερη παράσταση “Τομές”, η οποία αποτελείται από τρία μονόπρακτα έργα σε κείμενο και σκηνοθεσία του Άγγελου Παπαδάκη παρουσιάζεται στο δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς “Μελίνα Μερκούρη”.

Συνέντευξη στη Χριστίνα Μισιρλή

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Άγγελος Παπαδάκης μιλώντας στη ThessToday.gr είπε τι του προκάλεσε έμπνευση για τη συγγραφή των έργων, αν ταυτίζεται με τα έργα του αλλά και τι προβληματισμούς θέλει να περάσει η παράσταση στους θεατές.

“Με απασχολεί το ζήτημα του χρόνου: ό,τι δεν δοκιμάσουμε, μετατρέπεται σε μια χαμένη ευκαιρία και σε μια νοητική εκκρεμότητα που μπορεί να μας ταλανίζει” ανέφερε ο κ. Παπαδάκης.

Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε τα τρία μονόπρακτα έργα;

Τα έργα αυτά γράφτηκαν σε διαφορετικές περιόδους. «Η Ερωμένη του Πατέρα μου» ήταν αρχικά ένα διήγημα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αυγή» το καλοκαίρι του 2014. Το «Απόγευμα Κυριακής», πάλι, ήταν στο Λονδίνο το Νοέμβριο του 2013, ενώ το «Κατάλληλη» είναι το πιο «νέο», αφού γράφτηκε το 2016. Καθώς υπάρχει χρονική διαφορά, η αφορμές είναι διαφορετικές ανάλογα με τον χρόνο, τον τόπο και τη συγκυρία, αλλά ίσως τελικά, σαν προθέσεις, να είναι ίδιες: ο συγγραφέας επιχειρεί μια ανατομία του σύγχρονου ανθρώπου μέσω της φαντασίας του.

Τι σας προκάλεσε έμπνευση;

Αυτή είναι μια ωραία ερώτηση. Πρόσφατα συζητούσα τί μας προκαλεί έμπνευση. Νομίζω πως η διεργασία είναι διαφορετική στον καθένα που παράγει ένα καλλιτεχνικό έργο. Για εμένα η αφετηρία είναι συχνά –αλλά όχι πάντα- κάτι πολύ μικρό: μια φευγαλέα εικόνα, ήχος ή μυρωδιά. Αυτά ωριμάζουν και παίρνουν διαστάσεις προς το τρισδιάστατο δημιούργημα. Άλλωστε, στη μυθοπλασία, το συναρπαστικό είναι ότι εσύ καθορίζεις τις ελευθερίες και τους περιορισμούς. Αν εγώ δω ένα παιδάκι να γελάει στο πάρκο που περπατάω, μπορώ να το κάνω στο μυαλό μου μάγειρα, αρχιτέκτονα, ή και καταγραφέα μιας θλιβερής κατάστασης. Μπορεί να κρατήσω την αρχική σπίθα που μου έδωσε η εικόνα του και μετά να αλλάξω εντελώς το αφήγημα, να αναρωτηθώ που θα βρίσκεται αυτό το παιδάκι σε 20 χρόνια. Συγκεκριμένα όμως για τα έργα που παρουσιάζουμε, τρία πράγματα μου προκάλεσαν έμπνευση για το καθένα τους: η μοναξιά ενός παγερού απογεύματος Κυριακής, η εικόνα μιας παλιάς σχολικής μου έκθεσης, και μια πολύ στενή φανέλα που βρήκα τυχαία πίσω από τη ντουλάπα μου.

Ταυτίζεστε με τα έργα σας;

Μερική ταύτιση με το έργο υπάρχει πάντα, αν όχι σε εντελώς αυτοβιογραφικό επίπεδο, σε νοητικό, ιδεολογικό ή συναισθηματικό. Εγώ δε βρίσκω –ούτε θέλω- να υπάρχει πλήρης ταύτιση. Αν θέλω να γράψω για τον Άγγελο, θα γράψω ημερολόγιο ή αυτοβιογραφία. Τα έργα μας είναι σύνθετα πράγματα: λίγο από πίστη, λίγο από όνειρο, πολλή φαντασία, προβληματισμός, σκέψεις, φιλοσοφία… Αν δεν ένιωθα ότι με εκφράζουν δε θα τα έγραφα. Γι’ αυτό και δε θέλω να γράφω κατά παραγγελία, κι ας μου έχει ζητηθεί. Το ζήτημα είναι να μιλήσεις εσύ ο ίδιος με ειλικρίνεια όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο, αλλά και ως προς τη δομή, τη σύλληψη, την καλλιτεχνική παρουσίαση. Είναι εντελώς δικά σου, ακόμα κι αν εσύ δεν γίνεσαι ένας από τους χαρακτήρες. Έτσι έχουμε πολλές και ενδιαφέρουσες φωνές στην τέχνη, ενώ με ετοιματζίδικες συνταγές «του κουτιού» έχουμε τόσα κακέκτυπα.

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει η παράσταση;

Καταλαβαίνω την ερώτηση, αλλά με φέρνει πάντα σε δύσκολη θέση. Δε βιώνω την καλλιτεχνική ζύμωση ως κάτι που έχει τόσο στενούς στόχους. Και να βάλω πλώρη για ένα «μήνυμα», ποιος μου λέει ότι κάθε μέλος του κοινού θα έχει τα ίδια βιώματα, μόρφωση, καλλιέργεια, σκέψεις, ιδέες με εμένα; Άλλοι μπορεί να είναι πολύ πλουσιότεροι σε αυτά και άλλοι όχι. Γι’ αυτό είμαστε όλοι μονάδες. Φυσικά εγώ προσωπικά σαν συγγραφέας και σκηνοθέτης έχω έναν κορμό προβληματισμού και αυτός διαποτίζει ετούτα τα έργα μου. Με απασχολεί το αστικό περιβάλλον, η αποξένωσή του, μα και το καταφύγιο που δημιουργεί για το άτομο. Με απασχολεί το ζήτημα του χρόνου: ό,τι δεν δοκιμάσουμε, μετατρέπεται σε μια χαμένη ευκαιρία και σε μια νοητική εκκρεμότητα που μπορεί να μας ταλανίζει. Δε βρίσκω απάντηση στα αντικρουόμενα συναισθήματα που μας γεννούν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι. Αλλά ίσως τελικά να έχει ενδιαφέρον το τι μήνυμα θα λάβει ο θεατής και κατά πόσο ταυτίστηκαν οι σκέψεις μας ή πόσο απόκλιναν.

Θέλετε να βάλετε σε σκέψεις τον θεατή, κι αν ναι με ποιον τρόπο;

Ίσως απάντησα εν μέρει πιο πάνω σε αυτό. Υπάρχει όμως κι ένα σκέλος που δικαιολογεί μια πιο αναλυτική απάντηση. Φυσικά θέλεις ο θεατής να σκεφτεί έχοντας απέναντί του το έργο σου. Και όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο. Θέλεις, σε κάτι που είναι οπτικο-ακουστικό, να τον συνεπάρει το θέαμα, να τον συγκινήσει ο ήχος, η μουσική, να τον προβληματίσει το σκηνικό ή μια ενδυματολογική επιλογή. Άλλωστε η τέχνη είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σχολείο. Και βέβαια, υπάρχει και μια σημαντική παράμετρος που για δεκαετίες δεν σκεφτήκαμε και πολύ, αλλά φαίνεται ότι έρχεται πάλι στην επιφάνεια: η ελευθερία της σκέψης, τόσο του δημιουργού, όσο και του θεατή. Με μια πολιτική στροφή στον συντηρητισμό, βλέπουμε ότι η καθημερινότητά μας χρωματίζεται από την παλέτα της καταστολής, της ανελαστικότητας προς το διαφορετικό, καλλιεργούνται συστηματικά ιδεοληψίες προς ομάδες ανθρώπων, παρουσιάζεται η καταπίεση και η βία ως «κανονικότητα», και τα ανθρώπινα δικαιώματα ως εύκολη θυσία προς μια ακαθόριστα διατυπωμένη «ανάπτυξη» που είναι αμφίβολο ποιους εξυπηρετεί εντέλει (μάλλον όχι εμάς). Είναι χρέος της τέχνης να μην σιωπεί. Η φαντασία δεν έχει χαλινάρι. Μπορεί να είναι καταφύγιο, προβληματισμός, εξερεύνηση υποθετικών καταστάσεων που έγιναν ή μπορεί να γίνουν, καθρέφτης απέναντί μας, ή και απόλυτη άφεση στο παράλογο. Είναι δικαίωμα, και οφείλουμε να το ασκούμε για εμάς τους ίδιους και για τους γύρω μας. Οπότε αν ο θεατής σκεφτεί ελεύθερα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με αφορμή την επίσκεψή του στο θέατρο, εγώ είμαι χαρούμενος.

Παίζουν: Αρετή Καρβέλη, Παναγιώτης Μασούγκας, Ελένη Παναγοπούλου, Ειρήνη Παπαδάκη, Βαγγέλης Παρμάκης

Κείμενο- Σκηνοθεσία: Άγγελος Παπαδάκης

Τιμές Εισιτηρίων: 10 € (κανονικό) 7 € (μειωμένο, ανέργων, ΑΜΕΑ, μαθητικό/ φοιτητικό)

Μπορείτε να προμηθευτείτε εισιτήρια από τα ταμεία του θεάτρου και να κλείσετε θέσεις στα τηλέφωνα 6980772838 και 6944867985 (10.00-12.00 και 17.00-19.00 Δευτέρα με Σάββατο) ή με μήνυμα στη σελίδα μας Actors Social Club.

Πρόσβαση από το κέντρο με τα λεωφορεία 6 (στάση Δημαρχείο) και 7 (στάση Πόντου).

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο