“Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται”  και άλλα τέτοια χαριτωμένα …

Του Σπύρου Στατίρη

Δεν θα υπεραναλύσω αλλά κάπου εδώ και με φρέσκο το επεισόδιο Κατσίφα και τις ελληνικές σημαίες που φαίνεται να έχουν την τιμητική τους ολούθε, λες και ζούμε μια παρατεταμένη 28η Οκτωβρίου, που ήρθε και κούμπωσε με τη συναλλαγή Τσίπρα-Ιερώνυμου, μπορεί λίγο πολύ να αντιληφθεί κανείς ποιο είναι μάλλον το μεγαλύτερο κακό που έχει επιφέρει το δίπολο Σύριζα-ΑΝΕΛ στην ελληνική κοινωνία, και αυτό δεν είναι άλλο από την αποκαθήλωση κάθε γνήσιας αριστερής προοδευτικής παρακαταθήκης.
Ξαφνικά εμφανίζονται καθημερινά σαν τα μανιτάρια φωνές ή καλύτερα κραυγές μεμονωμένων προσώπων ή φορέων οι οποίοι είτε καταριούνται τη δημοκρατία είτε “θυμούνται” με τρυφερότητα την εθνοσωτήριο 7ετία ή, πολύ περισσότερο, ανακαλύπτουν τον “υπερήφανο” “καθαρό” “λόγο” της “στιβαρής” ΧΑ- πολλά τα εισαγωγικά, αλλά πως αλλιώς να περιγράψει κανείς το εν λόγω μόρφωμα/ βδέλυγμα που στην Ελλάδα του 2018 είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολικής μας πραγματικότητας;
Την ίδια στιγμή ο τρισμέγιστος αριβίστας Αλέξης Τσίπρας -αναφέρομαι, δε, στον ΠΘ έχοντας κατά νου ταυτόχρονα όλο αυτό το δίκτυο που λειτουργεί γύρω του – έχει καπηλευθεί κάθε πιθανή και απίθανη παρακαταθήκη της αριστεράς προκειμένου να ξεθάψει και να ακονίσει το τσεκούρι του εμφυλιοπολεμικού διχασμού προς εξυπηρέτηση της μικροκομματικής του ατζέντας. Και κάπως έτσι, φτάνοντας και στο προκείμενο: δεν είναι ότι ο ΠΘ και το συν αυτώ δίκτυο έχει καταφέρει να απαξιώσει κάθε αίτημα της αριστεράς, αλλά κυρίως έχει “καταφέρει” να δηλητηριάσει τη συνολική συζήτηση περί αριστεράς : ό,τι ακουμπάει πλέον, είτε μεμονωμένα ως ζήτημα είτε ως γενικότερη θεματική, σχεδόν αυτόματα δηλητηριάζεται, απαξιώνεται και καθίσταται βορά κάθε αντιδραστικής φωνής η οποία σαν να τρέφεται από αυτή την τοξίνη, βρίσκει έδαφος και ευκαιρίες να πουλήσει σημαίες, πατρίδα και εθνικό φρόνημα από τα καλάθια. “Αυτοί τα ξεπουλάνε όλα. Οι Ευρωπαίοι μας θέλουν για σκουπιδότοπο και πάρκινγκ λαθρομεταναστών, μουσουλμάνων και άλλων τέτοιων που είναι δικό τους δημιούργημα. Εμείς γιατί τους ανεχόμαστε όλους αυτούς, λαθραίους και ευρωπαίους;
Όλοι στα τσακίδια, να να μας αφήσουν ήσυχους, να επιστρέψουμε περήφανα σε όλα αυτά που κάνουν την Ελλάδα μεγάλη”. Δηλαδή μικρή, συφοριασμένη, αυτοαναφορική, ημιμαθή και κομπλεξική.
Είναι Νοέμβριος 2018 και ειλικρινά αναρωτιέμαι, είμαι μόνο εγώ που δεν τολμώ καν να σκεφτώ και να προβλέψω πως θα είμαστε σε ένα χρόνο από τώρα;
Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Aρθρα-Απόψεις»  δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι απαραίτητα του thesstoday.gr.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο