Φόνος στον Άγιο Σπυρίδωνα

Ναύπλιο. Η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας. Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 1831, ώρα 06:30 το πρωί.
Στο λιγοστό φως της αυγής, τρείς άντρες ξεχώριζαν ανάμεσα σ΄ αυτούς που πορεύονταν προς τον Άγιο Σπυρίδωνα.

Του Ηρακλή Λούφη
Οι δύο προσπέρασαν με γοργό βήμα τον τρίτο. Ήταν ευσταλείς και φορούσαν άσπρη φουστανέλα με άφθονες πτυχές και άσπρο πουκάμισο ασημοκεντημένο.
Ο τρίτος άντρας που τον προσπέρασαν, ήταν ντυμένος φράγκικα με μακριά ρεντιγκότα, άσπρο πανταλόνι και ψηλό καπέλο.
Οι δύο πρώτοι ονομάζονταν Μαυρομιχαλαίοι, Κωνσταντίνος και Γεωργάκης, θείος και ανιψιός. Ήταν οι ορκισμένοι εχθροί του τρίτου, του Κυβερνήτη, του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, του Ιωάννη Καποδίστρια.
Μπροστά στην είσοδο του Αγίου Σπυρίδωνα ο Γεωργάκης Μαυρομιχάλης μαχαιρώνει δύο φορές τον Καποδίστρια ενώ ο θείος του Κωνσταντίνος τραβάει την πιστόλα και πυροβολεί τον Κυβερνήτη στο κεφάλι.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας, τον οποίο η Γ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον Απρίλιο του 1827

εξέλεξε ως κυβερνήτη του ελληνικού κράτους είναι, αναμφίβολα, μία από τις πιο σημαντικές, αλλά
ταυτόχρονα και αμφιλεγόμενες, προσωπικότητες της νεοελληνικής ιστορίας.
Για πολλούς ήταν ένας μεγαλοφυής ηγέτης και ο γνήσιος Έλληνας πολιτικός, ρεαλιστής, νεωτεριστής και προοδευτικός.
Ενώ για άλλους ήταν ένας βενετσανοτραφής ευγενής, λαϊκιστής, στενοκέφαλος και αυταρχικός, άνθρωπος του τσάρου, που είχε βάλει ως στόχο να καταργήσει τις δημοκρατικές αρχές που είχαν κατακτηθεί με την Επανάσταση.
Ανεξάρτητα από αυτές τις κρίσεις, είναι γεγονός ότι ο Καποδίστριας ήταν ένας πολιτικός με μεγάλη
διεθνή πολιτική εμπειρία και αναγνώριση, από την υπηρεσία του σε υψηλές θέσεις της τσαρικής Αυλής που ερχόταν να κυβερνήσει μια χώρα που μόλις είχε αρχίσει να βγαίνει από τις φλόγες του επικού Αγώνα της ανεξαρτησίας.
Το έργο του Καποδίστρια θεωρείται εντυπωσιακό, λαμβά­νοντας υπ΄όψιν το μικρό χρονικό διάστημα στο οποίο αυτό πραγματοποιήθηκε.
Πρώτα απ’ όλα φρόντισε για την ασφάλεια, με την πάταξη της πειρατείας και της ληστείας και την οργά­νωση του ναυτικού και του στρατού, με την ίδρυση της Σχολής Ευελπίδων.
Οργάνωσε τη διοίκηση, τη δικαιοσύνη με την ίδρυση δικαστηρίων και την εκπαίδευση με την ίδρυση τεχνι­κών σχολών και σχολείων για τη δημιουργία διδακτικού προ­σωπικού.
Φρόντισε για τη γεωργική παραγωγή με τη βοήθεια των Γάλλων και την εισαγωγή νέων καλλιεργειών, όπως αυτή της πατάτας, αντιμετωπίζοντας με επιτυχία το πρόβλημα του επισιτισμού της χώρας.
Ίδρυσε την πρώτη τράπεζα, καθιέρω­σε τον φοίνικα ως εθνικό νόμισμα και διέθεσε όλη του την περιουσία στο δημόσιο.
Το 1830 με τις διπλωματικές του ενέργειες κατόρθωσε να υπογραφεί το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, με το οποίο ανα­γνωριζόταν η πλήρης ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους, με σύνορα τις εκβολές των ποταμών Αχελώου και Πηνειού.
Ωστό­σο, η διατήρηση του συγκεντρωτικού καθεστώτος προκάλεσε αντιδράσεις στο εσωτερικό, ιδίως σε περιοχές των οποίων τα συμφέροντα είχαν θιγεί, που εξεγέρθηκαν κατά του κυβερνή­τη με την έμμεση υποστήριξη Άγγλων και Γάλλων.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 μέλη της οικογένειας των Μαυρομιχα­λαίων δολοφόνησαν τον Καποδίστρια, όταν αυτός πήγαινε για να εκκλησιαστεί στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, στο Ναύπλιο.
Ο Καποδίστριας δεν ήταν αρεστός στους Άγγλους, γιατί είχε προσπαθήσει να απαλλάξει την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κέρκυρα, από την κατοχή τους. Λίγο πριν έρθει στην Ελλάδα ως κυβερνήτης, ζήτησε επανειλημμένα ακρόαση από τον Άγγλο βασιλιά Γεώργιο Δ’. Με τα πολλά, του όρισαν μια συνάντηση στα ανάκτορα του Ουίνδσορ, η οποία είχε διάρκεια 30 δευτερολέπτων χωρίς ούτε μία λέξη από το συνομιλητή του.
Ο φάκελος της δολοφονίας Καποδίστρια στο βρετανικό υπουρ­γείο δεν άνοιξε ποτέ. Λόγω του εξαιρετικά σπάνιου αυτού γεγονότος, ιστορικοί εικάζουν ότι οι πληροφορίες που περιέ­χει είναι συνταρακτικές. Το τι σήμαινε ο Καποδίστριας για την Ελλάδα και το τι τραγωδία υπήρξε η δολοφονία του για τον τόπο το ξέρουν όλοι και η συνέχεια με την καθιέρωση της βασιλείας στη χώρα μας.
Ο Καποδίστριας ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε πολύ πιο μπροστά από την εποχή του και είναι σχετικά άγνωστες οι διπλωματικές ενέργειες του Καπο­δίστρια για την κατάργηση του δουλεμπορίου, στο συνέδριο της Αιξ Λα Σαπέλ, το 1818, όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας.
Στις ενέργειές του για μέτρα εναντίον των δουλε­μπόρων αντιτάχθηκαν οι Άγγλοι, που είχαν οικονομικά συμ­φέροντα στην Αφρική, υποστηρίζοντας ότι το σχέδιο του Κα­ποδίστρια ήταν ανεφάρμοστο.
Οι αντιδράσεις των αφρικανι­κών χωρών, όπως επίσης και οι διενέξεις μεταξύ των ευρω­παϊκών κρατών για τον έλεγχο των αποικιών στην Αφρική οδήγησαν στις αποφάσεις του συνεδρίου του Βερολίνου, το 1885.
Οι τελικές ρυθμίσεις για το δουλεμπόριο, στο συνέδριο αυτό, βασίστηκαν στις προτάσεις που είχε κάνει ο Καποδί­στριας 67 χρόνια πριν.
Στο συνέδριο της Αιξ Λα Σαπέλ ο Καποδίστριας είχε επίσης προτείνει την ίδρυση ενός υπερε­θνικού οργανισμού, με κύριο σκοπό την εγγύηση της ειρήνης, τη διεθνή συνεργασία των κρατών και την ειρηνική επίλυση των μεταξύ τους διαφορών. Θα ήταν κάτι αντίστοιχο του ση­μερινού ΟΗΕ.
Εκείνο που ελάχιστοι στην Ελλάδα γνω­ρίζουν είναι το τι έπραξε και τι σήμαινε ο Καποδίστριας για μια άλλη χώρα, την Ελβετία, της οποίας υπήρξε ο εμπνευστής της ουδετερότητας ως διεθνής διαμεσολαβητής, εκπρόσωπος του τσάρου.
Παράλληλα, ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να ενσωματώσει στην ελβετική συμπολιτεία τα καντόνια της Γε­νεύης και της Λωζάνης, νικώντας κατά κράτος διπλωματικά τον πολύ Μέτερνιχ μετά την πτώση του Ναπολέοντα.
Έτσι η μικρή αυτή χώρα απαλλάχτηκε από τις μεγάλες δυνάμεις που τη διεκδικούσαν ως προτεκτοράτο και βάσισε την ανάπτυξη και την προκοπή της στην ουδετερότητα.
Γι’ αυτό οι Ελβετοί γιορτάζουν ως εθνικό τους ήρωα τον Καποδίστρια και τον τι­μούν με την «Ακτή Καποδίστρια» στον Ροδανό ποταμό στο κέντρο της Γενεύης, με τα στεφάνια που του καταθέτουν κάθε χρόνο στην εθνική γιορτή τους, με την πλάκα στο σπίτι του στην παλιά πόλη της Γενεύης, με την επίτιμη ανάδειξή του σε πολίτη της Γενεύης και της Λωζάνης.
Πηγές:
1) Αμαλία και Όθων. Αλέξανδρος Ζαούσης. Εκδ. Ωκεανίδα.
2) Ένας Κυβερνήτης για την Ελλάδα. Λευτέρης Παπακώστας. Εκδ. Αγγελάκη.
3) Ο άγνωστος Καποδίστριας. Γεώργιος Σκλαβούνος. Εκδ. Παπαζήση.
4) Στη σκιά του Κυβερνήτη. Άρης Σφακιανάκης. Εκδ. Κέδρος.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο