O ανυπότακτος άγνωστος φρουρός του Λευκού Πύργου

Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης πάγωσαν όταν το πρωί της 9ης Απριλίου 1941 είδαν να εισέρχονται στην πόλη Γερμανοί κατακτητές.

Του Ηρακλή Λούφη
Οι εισβολείς, επρόκειτο τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια να στήσουν ένα απέραντο σκηνικό τρόμου, εξαθλίωσης και θανάτου.
Η πόλη θα γευόταν τον τρόμο του ναζισμού, με εκατοντάδες εκτελέσεις, χιλιάδες θανάτους κατοίκων από πείνα, εξολόθρευση σχεδόν όλων τω Εβραίων πολιτών, κτηνωδίες και βασανισμούς στα κέντρα κράτησης και τόπους μαρτυρίου.
Όλο αυτό το μελλοντικό σκηνικό θανάτου το υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό ο διορισμένος από τον Μεταξά Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Μερκουρίου και ο καθηγητής Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Περικλής Βιζουκίδης που μετά την απελευθέρωση κατηγορήθηκε ως δωσίλογος και φιλογερμανός.
Ο Μερκουρίου ως Δήμαρχος δεν έλαβε καμία πρωτοβουλία επίσημη ή ανεπίσημη για την αποτροπή των μαζικών εκτελέσεων Ελλήνων από τις ναζιστικές αρχές κατοχής.
Κι όμως, το 1970 το χουντικό Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης έδωσε το όνομά του σε οδό στην περιοχή Ντεπώ.
Από τη σελίδα μας έχει ζητηθεί πολλές φορές  η απαλοιφή του ονόματος της οδού και από πολίτες και δημοτικούς συμβούλους, όμως οι Δήμαρχοι συνεχίζουν να κωφεύουν.
Επίσης το όνομα του Βιζουκίδη δόθηκε επί χούντας σε οδό της πόλης μας και των Ιωαννίνων.
Στη Θεσσαλονίκη το 2012 η επιτροπή ονοματοθεσίας αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη μετονομασία της οδού Βιζουκίδου σε οδό Αγωνιστών Πανεπιστημίου, δυστυχώς όμως στους χάρτες του google αναφέρεται ακόμα ως καθηγητού Βιζουκίδη.
 
Ο ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Το πρωινό εκείνο της 9ης Απριλίου 1941 δεν υποτάχτηκαν όλοι στη Θεσσαλονίκη.
Όταν οι πρώτοι Γερμανοί αξιωματικοί έφτασαν στον Λευκό Πύργο, έκπληκτοι αντίκρυσαν έναν Έλληνα Στρατιώτη με το όπλο στα χέρια παρατεταμένο.
Φυλούσε σκοπιά μπροστά στη σιδερένια είσοδο του μνημείου, αρνούμενος να επιτρέψει την είσοδό τους σε αυτό.
Τον κοιτούσαν αποσβολωμένοι όμως δεν τον πείραξαν, γύρω υπήρχε πλήθος κόσμου που βλέποντας το σθένος του, χωρίς σκέψη άρχισε να τον χειροκροτεί.
Για περισσότερες από δύο ολόκληρες ώρες βρίσκονταν οι κατακτητές μπροστά του, χωρίς αυτός  να σαλέψει από τη θέση του. Έστεκε εκεί όρθιος, ακίνητος με ύφος βλοσυρό και το όπλο στα χέρια.
Οι Γερμανοί έφυγαν για να επιστρέψουν λίγη ώρα αργότερα, έχοντας μαζί τους έναν αξιωματικό του ελληνικού στρατού.
Ο Έλληνας αξιωματικός αφού χαιρέτισε στρατιωτικά το σκοπό του Λευκού Πύργου, του είπε πως τώρα πια, όλα τελείωσαν.
Ο Άγνωστος στρατιώτης άφησε το όπλο στο έδαφος και οι Γερμανοί μπήκαν στο Λευκό Πύργο για να υποστείλουν την ελληνική σημαία και στη θέση της ανέβασαν τη σβάστικα.
 
Πηγή: Μαρτυρία του ογδόντα εννέα ετών σήμερα Σόλωνα Ουσαντζόπουλου, που τη μέρα εκείνη ήταν μπροστά στο γεγονός.
Φωτογραφίες: Ιστορικό και Συλλεκτικό Αρχείο Θεσσαλονίκης Μάνου Μαλαμίδη.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Για να ξέρετε: Την 1η Μαΐου 2018 θα ενημερώσουμε την Πολιτική απορρήτου και τους Όρους χρήσης, ώστε να είναι πιο σαφείς και να καλύπτουν τη νέα νομοθεσία περί προστασίας του απορρήτου στην Ευρώπη. Επιλέξτε Αποδοχή για να μας ενημερώσετε ότι συμφωνείτε με τις αλλαγές. Μάθετε περισσότερα.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο